ΠΡΟΣ ΒΕΒΥΘΙΣΜΕΝΟΝ…

Αναρτήθηκε από τον/την filologos10 στο Μαρτίου 15, 2011

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν
Μεταφέρω αυτούσια την ανάρτηση από «taxalia». Και να φανταστείτε ότι έχουμε ακόμα 15 μέρες για την Πρωταπριλιά!

«Πολύ ωραία εικαστική παρέμβαση από το Δήμο Θεσσαλονίκης ! Η ημισέληνος είναι το σήμα μας, η Τουρκία η πατρίδα μας

Ne Mutlu TÜRKÜM Diyene ana Belediye Başkanı

Ως γνωστόν, για την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Θεσσαλονίκης, η Σελανίκ είναι Τουρκική. ΄Ετσι, η νέα διοίκηση του Γιάννη Μπουτάρη, προχωρά επιτέλους με γοργά βήματα να συναντήσει το πεπρωμένο της, που δεν είναι άλλο από το “ Η Θεσσαλονίκη θα ξαναγίνει Τουρκική”.
Για αυτό άλλωστε άλλαξε το σήμα του δήμου κι έγινε, όπως μπορείτε να δείτε και μόνοι σας στην απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, έτσι:

Άλλαξε όπως μπορείτε με χαρά να διαπιστώσετε το φόντο αριστερά από την κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ήταν λευκό, άλλαξε πλέον κι έγινε μια πολύ όμορφη ημισέληνος.
Πολύ ωραία εικαστική παρέμβαση, που μπορείτε να δείτε αυτή την ώρα ζωντανά
εδώ: http://fm100.gr/portal/index.php/webtv
Στο taxalia μείναμε ενθουσιασμένοι. Μην βγει κανείς ανεγκέφαλος να πεί μιλήσει για εθνικισμούς. Πρόκειται απλά για μια πανέμορφη εικαστική παρέμβαση σε ένα παλ πορτοκαλί, που είναι φέτος, πολύ της μόδας. Όπως η μητέρα πατρίδα μας Τουρκία»

Οι υπέρμαχοι του «Μπουταρισμού» που ξέσκιζαν τα όποια ιμάτιά τους όταν αποτολμούσαμε να σχολιάσουμε τις ομοφυλοπαρελασ ιακές ονειρώξεις του ευήθους δημάρχου Θεσσαλονίκης, δεν έχουν τίποτα τώρα να πουν;
Δε θα ξεσηκωθούν κατά του Μπουταροφοβικού blog που ειρωνεύεται το «ανοιχτό μυαλό» του Δημάρχου που έπαψε να ενδιαφέρεται για τα τριπλοπαρκαρισμένα, το παραεμπόριο, τα σκουπίδια, τη βρομιά και τη δυσωδία και τα άλλα θέματα ήσσονος σημασίας που απασχολούν τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης;
Επιμένουμε  στο όνομα Θεσσαλονίκη δήμαρχε με το «ανοιχτό» μάλλον το «ορθάνοιχτο μυαλό» θα έλεγα… που κάπου-κάπου , όμως, πρέπει να κλείνει κιόλας, για καμιά επιδιόρθωση!
Μεταξύ μας, οξυδερκέστατε, τον Μεγαλέξανδρο την τον θέλεις δίπλα  στην τιμημένη ημισέληνο;
Τι σχέση μπορεί να έχει ο Σκοπιανός στρατηλάτης με το Οθωμανικό αγλάισμα των «Νεότουρκων ηρώων» της «Επιτροπής για την ‘Ενωση και την Πρόοδο»;
Βάλε τον ανυπέρβλητο Κεμάλ, τον ήρωα της Οθωμανικής καθαρότητας που κατέσφαξε με τον πλέον πολιτισμένο τρόπο τις εκατοντάδες χιλιάδες των Ποντίων και των Αρμενίων απίστων, για να αποκτήσει έτσι τη δέουσα βαρύτητα το σήμα της πόλης στον πολιτισμένο μουσουλμανικό κόσμο…
Και να είσαι βέβαιος ευφαντασίωτε, ότι ο Νταβούτογλου θα σου το ξεπληρώσει με 100.000 ξεβράκωτους Τούρκους τουρίστες όπως ονειρεύεσαι στα ανεκπλήρωτα Οθωμανικά όνειρά σου…
Προ πολλού έχεις περάσει την κόκκινη γραμμή αστόχαστε και μην αποτολμήσεις βεβυθισμένε, τον βανδαλισμό αυτό, γιατί και η ανοχή έχει τα όριά της…
πηγή
αἰέν ἀριστεύειν

Το Cdrsee και ο Μπουτάρης

 Απο τον ιστότοπο του "Άρδην"

 

Το Cdrsee και ο Μπουτάρης

Συγγραφέας: 

Της Σύνταξης

Έχουμε γράψει από την πρώτη στιγμή που εκλέχτηκε ο Γ. Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη, ότι αυτή ήταν πολή αρνητική εξέλιξη για την πόλη. Έχει βαλθεί ο Μπουτάρης κάθε μέρα που περνά να μας επιβεβαιώνει.

Το χθεσινό του κατόρθωμα ήταν να παρεβρεθεί και να μιλήσει  σε εκδήλωση του CDRSEE που είχε αντικείμενο τα βοηθητικά σχολικά εγχειρίδια που έχει εκδόσει να διανεμηθούν στους καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης. Εκτός από τον Μπουτάρη μίλησαν οι Χ.Κουλούρη,  Κ. Καρράς (της περιώνυμης λέσχης), Ν.Ευθυμιάδης (βιομήχανος που στήριξε τον Μπουτάρη). 

 

Ακολουθεί το σημερινό δημοσίευμα του «ΒΗΜΑΤΟΣ». 

Πολύπλευρη και σφαιρική διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας και μέσα από τις ιστορίες των «γειτόνων» μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη αλληλοκατανόηση και συνύπαρξη των λαών των Βαλκανίων. Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα της διημερίδας του Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση της Νοτιανατολικής Ευρώπης που οργανώθηκε το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών και πανεπιστημιακών από χώρες της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής.

Το Κέντρο προχώρησε πριν από λίγα χρόνια και στη συγγραφή εναλλακτικού εκπαιδευτικού υλικού για τη διδασκαλία της Ιστορίας της Νοτιανατολικής Ευρώπης- με επιστημονική υπεύθυνη την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κυρία Χριστίνα Κουλούρη - το οποίο περιέχει ιστορικές πηγές και των «άλλων», δηλαδή των γειτονικών βαλκανικών εθνών. Τα εν λόγω εγχειρίδια χρησιμοποιούνται ως βοηθήματα στο μάθημα της Ιστορίας σε αρκετές βαλκανικές χώρες, όχι όμως και στην Ελλάδα.

Ο διακεκριμένος τούρκος ιστορικός Χαλίλ Μπερκτάι μίλησε για το «μαύρο κουτί», δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο το εκπαιδευτικό κατεστημένο της χώρας του αναστέλλει κάθε προσπάθεια προόδου στη διδασκαλία της Ιστορίας, αναφερόμενος στο εξής περιστατικό: Μια ομάδα εργασίας του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας στην οποία συμμετείχε εκπόνησε μελέτη βάσει της οποίας γράφτηκε ένα βιβλίο Ιστορίας για τα σχολεία με εκσυγχρονισμένο περιεχόμενο. «Οταν εκδόθηκε το βιβλίοο πρόεδρος του Συμβουλίου μου είπε: “Αυτό δεν είναι το βιβλίο που ενέκρινα!”. Το βιβλίο της Ιστορίας έγινε ακόμη χειρότερο τελικώς!» εξιστόρησε.

Στις επιθέσεις που δέχτηκε από εθνικιστικούς κύκλους η πρωτοβουλία για τη συγγραφή ενός εναλλακτικού βιβλίου Ιστορίας αναφέρθηκε το μέλος του ΔΣ του Κέντρου κ. Κ. Καρράς, ο οποίος τόνισε τη σημασία της πολύπλευρης διδασκαλίας της Ιστορίας και εξέφρασε το παράπονό του για το γεγονός ότι μέχρι σήμερα το υπουργείο Παιδείας δεν έχει απαντήσει στο αίτημα για χρήση του βιβλίου στα σχολεία της χώρας μας.

«Ήρθε η ώρα να επαναφέρουμε τη μνήμη της πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης» σχολίασε ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Ι. Μπουτάρης, ο οποίος πρότεινε στο Κέντρο να διοργανώσει σχετικό συνέδριο με την αφορμή του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης.

 

Διαβάστε και κάποια παλιότερα κείμενα του Άρδην για το τι εστί CDRSEE: 

• CDRSEE

ποιοι είναι οι χορηγοί:

• Οι χορηγοί του CDRSEE

Και τι το πρόγραμμα κοινής (βαλκανικής) ιστορίας που προωθεί (μεταξύ άλλων) και ο Μπουτάρης

• Τι είναι το πρόγραμμα κοινής (βαλκανικής) ιστορίας;

• Της Σύνταξης
• Επικαιρότητα

• Προσθήκη νέου σχολίου

Δεν μπορούμε να διαγράψουμε την ιστορία

της Σοφίας Βούλτεψη
  Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την συνέντευξη του νέου δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη στην «Ελευθεροτυπία» και στον Άρη Χατζηγεωργίου. Πρόκειται αναμφίβολα για μεγάλη επιτυχία του συναδέλφου.
  Παραβλέπω την υποτιμητική και αλαζονική χρήση των ονομάτων συνανθρώπων του (Ψωμιάδηδες, Παπαγεωργόπουλοι).
  Παραβλέπω την μαγκιά του τύπου «παπά, ξύρισε τα γένια και κάνε κόμμα αγόρι μου», όταν μιλά για τον Μητροπολίτη Άνθιμο, ο οποίος έχει δικαίωμα ως Έλλην πολίτης να λέει την γνώμη του.
  Παραβλέπω την άγνοιά του σε θέματα ορκωμοσίας, καθώς αυτά είναι λυμένα – οι χριστιανοί δίνουν τον χριστιανικό όρκο, οι μουσουλμάνοι τον μουσουλμανικό, οι εβραίοι τον εβραϊκό – από το ίδιο το Σύνταγμα, που κατοχυρώνει τις αναγνωρισμένες θρησκείες.
  Παραβλέπω τις αγοραίες εκφράσεις του τύπου «χώνουμε τα ωραία μας λεφτά» και «φάε τον Παπαγεωργόπουλο στην μάπα».

  Αυτά αφορούν τον ίδιο, την αγωγή του και τους ψηφοφόρους του.

  Δεν μπορώ, όμως, να παραβλέψω την σαφή πρόθεσή του να διαγράψει την Ιστορία και να προσβάλει την μνήμη των νεκρών της γενοκτονίας. Στη συνέντευξή του ο κ. Μπουτάρης υποστηρίζει ότι σκοπεύει να τοποθετήσει μνημείο για την «Επανάσταση των Νεοτούρκων» στην Πλατεία Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης!
  Κατηγορεί μάλιστα όλους τους υπολοίπους ότι δεν διαβάζουν Ιστορία! Μάλλον ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Ο ίδιος δεν έχει την παραμικρή σχέση με την Ιστορία. Ο Κεμάλ Ατατούρκ και οι Νεότουρκοί του υπήρξαν οι σφαγείς του ποντιακού και μικρασιατικού ελληνισμού.
  Καμία σχέση δεν έχει το γεγονός ότι «αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν εδώ» και καλό είναι «να έρχονται να προσκυνάνε τα πατρογονικά τους και να μας τα χώνουν».

  Δεν πρόκειται - να το βάλει καλά στο μυαλό του ο κ. Μπουτάρης - να δεχθούμε ξεπούλημα του αίματος των προγόνων μας. Να βρει άλλους τρόπους «να του τα χώνουν».
----
  Πριν από δύο χρόνια, με αφορμή την υπόθεση του βιβλίου της έκτης Δημοτικού, είχα γράψει το ακόλουθο άρθρο. Το αφιερώνω σε όσους με ελαφρότητα αντιμετωπίζουν όσα λέει σήμερα ο κ. Μπουτάρης – και σε όσους τον βοήθησαν και τον έφεραν στη θέση να τα λέει:

Η ιστορία της γιαγιάς από τον Πόντο

   Αν είναι να στοιχειώσει το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, καλύτερα να στοιχειώσουν οι – αληθινές - ιστορίες της γιαγιάς μου. Ήταν κάποτε μια αρχοντοπούλα του Πόντου. Σαν έβγαινε βόλτα στα παρχάρια πάνω στο άσπρο της άλογο, το κεφάλι της βάραινε από τα χρυσά φλουριά που φορούσε στεφάνι. Παντρεύτηκε, γέννησε τέσσερα παιδιά, έζησε λίγα ευτυχισμένα χρόνια. Μετά ήλθε η καταστροφή. Ο πρώτος της άντρας σκοτώθηκε στο μέτωπο. Πέταξε τα φλουριά από το κεφάλι, μπήκε μπροστά για να σώσει ό,τι της απέμεινε.
  Δεν τα κατάφερε. Είδε να εκτελούνται μπροστά στα μάτια της τα τρία της αδέλφια. Σπάραξε, αλλά προσπάθησε να σώσει τα παιδιά της. Και πάλι δεν τα κατάφερε. Τα έχανε ένα- ένα στην μακριά πορεία ως το λιμάνι του «συνωστισμού» - ελάτε τώρα μια λέξη είναι, τόσο πολύ σας πείραξε; Το πιο μικρό δάγκωσε το βυζί της και άφησε την τελευταία του πνοή. Το πιο μεγάλο, ένα κοριτσάκι δώδεκα χρονών, κατόρθωσε να μπει μαζί της στο καράβι της σωτηρίας. Το τύλιξε με το πανωφόρι της σε μια γωνιά του πλοίου και πήγε να βρει λίγη σούπα από το συσσίτιο. Όταν γύρισε, ούρλιαξε. Ψέκαζαν για πανούκλα, δεν το είδαν το παιδί έτσι όπως ήταν κουκουλωμένο και ζαρωμένο. Το κοριτσάκι πέθανε από ασφυξία. Η θάλασσα έγινε ο υγρός του τάφος.

   Βρέθηκε ολομόναχη στον Πειραιά. Ταξίδεψε ως την Κέρκυρα για να βρει την αδελφή της. Αργότερα ξαναπαντρεύτηκε – έναν πρόσφυγα, παλιό εργάτη στα κτήματά της. Έφερε στον κόσμο δυο κόρες, τις ανάστησε σε μια παράγκα στο Κερατσίνι. Δούλεψαν όλοι μαζί σκληρά, άντεξαν στις κακουχίες της Κατοχής, αποταμίευσαν, απέκτησαν ένα οικόπεδο και έχτισαν ένα σπίτι στα σύνορα Ν. Σμύρνης και Π. Φαλήρου.
  Άντεξαν, γιατί έμειναν ενωμένοι. Άντεξαν επειδή δεν ξέχασαν. Η οικογένεια μεγάλωσε με τις ιστορίες του παππού και τις προσευχές της γιαγιάς. Είχε το δικό της δωμάτιο με τους τοίχους γεμάτους εικόνες. Δεν ξανάφαγε κρέας από το 1922. Ήταν το τάμα της, μια από τις πολλές δοκιμασίες που επέβαλε στο ταλαιπωρημένο σαρκίο της για να ξορκίσει την καταστροφή.

  Αυτή ήταν η γιαγιά μου η Σοφία. Αυτήν την Ιστορία δίδαξε στις κόρες και στα εγγόνια της. Αυτήν διδάξαμε αργότερα κι’ εμείς στα δισέγγονά της. Προχωράμε μπροστά, αλλά δεν ξεχνάμε. Μας κρατά ενωμένους η αλήθεια της Γενοκτονίας.