Τρίτη 8 Μαρτίου 2011
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΝΑ ΑΠΟΒΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΝΕΣΚΟ ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010
Η ασύμμετρη απείλή για το ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα: Η προσφυγική μνήμη
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ
Ο ΒΑΘΥΣ ΦΙΛΟΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΦΙΛΟΚΕΜΑΛΙΚΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – Γ. ΜΠΟΥΤΑΡΗ – ΚΚΚΑΣΟΡ – Δ. Α.
ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ.
NO PASARAN – ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ
Η πόλη της Θεσσαλονίκης κατοικείται από ανθρώπους που στον προηγούμενο αιώνα υπέστησαν πολιτικές γενοκτόνας βίας. Γνώρισαν δύο ιδεολογίες του θανάτου, τον ναζισμό και τον κεμαλισμό.
Η πόλη αυτή γνώρισε την νεοφασιστική βία με θύμα έναν μεγάλο άνδρα, έναν άνθρωπο της ειρήνης τον Γρηγόρη Λαμπράκη.
Αυτοί οι λόγοι, τα τραγικά αυτά γεγονότα του προηγούμενου αιώνα καθιστούν τους κατοίκους , τους πολίτες της ιδιαίτερα προσηλωμένους σε μια μεγάλη , θεμελιώδη αξία. Αυτήν του σεβασμού της ανθρώπινης ζωής και της ακεραιότητας της μνήμης των νεκρών.
Τα τραγικά γεγονότα της γενοκτόνας βίας καθορίζουν την μνήμη, το πνεύμα, την ταυτότητα, την ατμόσφαιρα, την αύρα αυτής της πόλης.
Αν οι δημοτικές και εθνικές αρχές είχαν συνείδηση του τόπου, της πόλης αντί να την διοικούν ως ξύλινοι γραφειοκράτες, θα είχαν δημιουργήσει ήδη ένα Μουσείο των Ολοκαυτωμάτων και θα αναδείκνυαν την πρωταρχική, κυρίαρχη ταυτότητα της πόλης. Την Θεσσαλονίκη ως πόλη της ζωής.
Σε αντίθεση με το πνεύμα της πόλης, την αξιοπρέπεια, την μνήμη των κατοίκων, των ζωντανών και των νεκρών κινήθηκε ο Γ. Μπουτάρης. Πρότεινε συμβολισμούς, ονομασίες δρόμων , οδός Κεμάλ Ατατούρκ που επιβραβεύουν, υμνούν την βία, τον ρατσισμό, την γενοκτόνα βία, τον θάνατο. Την ιδεολογία του θανάτου. Γιατί ο Κεμάλ, ο κεμαλισμός και ο ναζισμός είναι πρώτα και κύρια δύο ιδεολογίες του θανάτου.
Ο Γ. Μπουτάρης συμβολίζει πλέον μετά την ασέβεια, την ύβρι προς την πόλη της Θεσσαλονίκης όχι την ζωή αλλά τον θάνατο. Την δημιουργία των συνθηκών για την εκ νέου επώαση εκατό χρόνια μετά 1908 – 2010 του κεμαλικού Αυγού του Φιδιού όπως θα έλεγε ο Μπρέχτ.
Στην γιάφκα αυτή των οπαδών μιας ιδεολογίας του θανάτου πρωτοστατεί προσχεδιασμένα και συστηματικά ο εγγονός και υιός Παπανδρέου.
Ήρωας αποκρουστικών πράξεων νομιμοποίησης του κεμαλισμού: χορός στην
Σμύρνη, του Άουσβιτς δηλαδή, προσκύνημα του Κεμάλ, εμπνευστής, εντολοδόχος και εντολέας συγγραφής του ρατσιστικού βιβλίου της Ρεπούση, κλπ.
Πρόκειται για έναν βαθύ, αόρατο και ορατό, με «αριστερές παραφυάδες » συνασπισμό καριεριστών, γραφειοκρατών, ρατσιστών που τυγχάνει ιδιαίτερης προώθησης, προστασίας και ασυλίας.
Δολοφονούν, όχι μόνο από βλακεία, το πνεύμα της πόλης της Θεσσαλονίκης ως πόλη της ζωής. Θέλουν μια πόλη μη πόλη, Αντιπόλη που θα συμβολίζει τον θάνατο, τον ρατσισμό, τους φραγκεστάιν, τους δράκουλες της Ιστορίας.
Όταν ο κεμαλισμός καταρρέει, αυτοί παρουσιάζονται ως Ηρακλειδείς του. Προκαλούν εμάς τους ζωντανούς και τους νεκρούς μας που είναι ζωντανοί.
Όλο αυτό το διάστημα αρχίζοντας από σήμερα μέχρι την ημέρα των εκλογών θα πάρουν πανελλαδικά με όλες τις μορφές, με όλους τους τρόπους την απάντηση που αρμόζει στον ολοκληρωτισμό, τον φασισμό, τον ρατσισμό, την χυδαιότητα.
Η αντιπαράθεση των εκλογών στην Θεσσαλονίκη έχει τον εξής συμβολισμό.
Αυτοί που είναι με την ζωή, την ανθρώπινη και εθνική αξιοπρέπεια και αυτοί που είναι με τον θάνατο, τον απανθρωπισμό, τον εκβαρβαρισμό των Θεσσαλονικέων και των Ελλήνων.
Εμείς πάντοτε και τώρα και εις τους αιώνες των αιώνων είμασταν, είμαστε και θα είμαστε με την πρώτη επιλογή. Την ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Δεν θα επιτρέψουμε την επώαση στην Θεσσαλονίκη του κεμαλικού Αυγού του Φιδιού. No pasaran – Δεν θα περάσουν.
Γλυφάδα, 7 Σεπτεμβρίου 2010
Σάββατο 15 Μαΐου 2010
Μιχάλης Χαραλαμπίδης 1996
Δυστυχώς, έπεσε μέσα: Και Βιλαέτι και Λάντερ και φτωχό..... Δείτε το προφητικό απόσπασμα, 14 χρόνια πρίν....
Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ
Με αφορμή την αναγνώριση από το Σουηδικό Κοινοβούλιο των πρώτων γενοκτονιών του 20ου αιώνα.
Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη
Τον 20ο αιώνα στην Ευρώπη και την Μικρά Ασία κυριάρχησε το ψέμα επί της αλήθειας, η λήθη επί της μνήμης, το πετρέλαιο επί του ανθρώπινου αίματος, ο θάνατος επί της ζωής, η γεωπολιτική επί των δικαιωμάτων και της ιστορίας, της γεωγραφίας.
Ο 21ος αιώνας θα είναι εντελώς διαφορετικός. Επιστρέφουν τα δικαιώματα, η ιστορία, η γεωγραφία, οι τόποι, οι αυτόχθονες λαοί, οι άνθρωποι, η ιδεολογία της ζωής, η φιλανθρωπία.
Εδώ και χρόνια έχουμε την κυοφορία αυτής της επιστροφής αυτού του νέου κόσμου, του νέου ανθρωπισμού. Οι στιγμές γέννησης του είναι πολλές, στην Μικρά Ασία, την Μεσοποταμία, τον Πόντο, την Πόλη, την Αντιόχεια.
Μια στιγμή αλληλεγγύης προς αυτόν τον νέο κόσμο που αναδύεται στο νέο κύμα ανθρωπισμού στην Μικρά Ασία, την Ανατολία, είναι η χθεσινή αναγνώριση των πρώτων γενοκτονιών του 20ου αιώνα από το Σουηδικό Κοινοβούλιο. Ψήφισαν οι συνειδήσεις, ηττήθηκε το Κράτος. Νομίζω θα αισθάνεται ιδιαίτερη υπερηφάνεια για το Κοινοβούλιο της πατρίδας του ένας μεγάλος λάτρης των Λαών. Θα αισθάνεται αγαλλίαση η ψυχή του Όλαφ Πάλμε. Ήταν με τους Λαούς όπως ήταν οι Μοργκεντάου και Χόρτον. Όπως ήταν ο ιδρυτής της Ένωσης μας, της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών ο Λέλιο Μπάσο. Ο μεγάλος συνεχιστής της Ρόζας Λούξεμπουργκ η οποία ήταν με τους Λαούς και όχι με τους Σουλτάνους. Οι Λαοί αυτής της ιστορικής περιοχής γνωρίζουν καλά την τεράστια συμβολή της Ένωσης στην υπόθεση τους. Ιδιαίτερα οι Αρμένιοι και οι Πόντιοι. Οφείλουμε όμως να αποδώσουμε μεγάλη τιμή στους Αρμένιους και τους εκπροσώπους τους. Δεν αρκεί να έχεις υποστεί το πλέον βάρβαρο έγκλημα όπως αυτό της γενοκτονίας και σποραδικά να αναφέρεσαι σ’ αυτό στους Ελληνικούς μαχαλάδες. Οφείλεις να αγωνίζεσαι σταθερά και με διάρκεια για την δικαίωση σου Διεθνώς. Αυτόν τον δρόμο έδειξαν οι Αρμένιοι και οφείλω να πω δυστυχώς λίγοι Πόντιοι. Η μεγάλη πλειοψηφία των «εκπροσώπων» των Ποντίων, λαογραφικών Συλλόγων και Βουλευτών έγιναν όργανα υπονόμευσης της υπόθεσης τους. Ειδικότερα όργανα του μεγάλου υπονομευτή της Ποντιακής υπόθεσης του ΚΚΚΑΣΟΡ και του σημερινού αρχηγού του Γ. Παπανδρέου, του πιστού συνομιλητή και φίλου των Κεμαλικών.
Επί πλέον στην Πολιτική, Πνευματική, Ηθική, Δημόσια ζωή της χώρας παρατηρείται το εξής παράδοξο, παράξενο, ανώμαλο, που αναδεικνύεται από την μεγάλη απόφαση του Σουηδικού Κοινοβουλίου. Ενώ στην Σουηδία (και όχι μόνον) για τα ζητήματα της αναγνώρισης των πρώτων γενοκτονιών του 20ου αιώνα πρωταγωνιστούν οι δυνάμεις της αριστεράς, της οικολογίας, των πρασίνων στην Ελλάδα αυτές οι ομάδες και ειδικά ορισμένοι από αυτούς είναι όχι μόνο αδιάφοροι ή ουδέτεροι αλλά Εχθρικοί. Ταυτίζονται με μια ιδεολογία θανάτου τον Κεμαλισμό παρά με τους Λαούς. Αυτές οι δυνάμεις όμως και τα πρόσωπα αντιμετωπίζουν την περιφρόνηση των Λαών και της ιστορίας.
Τέλος οφείλω να επαναλάβω την διατυπωθείσα εδώ και καιρό πρότασή μου για την απόδοση τιμής στην ιστορική ομάδα των Ποντίων της Στοκχόλμης που τον Μάιο του 2006 άρχισε μια μεγάλη σκυταλοδρομία αθροίζοντας δυνάμεις και κατέληξε σε αυτήν την νίκη. Αναφέρομαι σ’ αυτό εκτός των άλλων γιατί είναι πολύ γνωστό ότι οι ήττες είναι ορφανές αλλά οι νίκες έχουν πολλούς εκ των υστέρων πατέρες.
Ο αγώνας μας όμως είναι μακρύς και απαιτεί συνάντηση – συνομιλία – συντονισμό ελεύθερων όχι δούλων, αυτόνομων αξιοπρεπών συναθλητών μιας μεγάλης υπόθεσης. Αυτής της επιστροφής του ανθρωπισμού σε μια ιστορική περιοχή, ιστορική γη. Αυτής που γέννησε έναν μεγάλο Ευρωπαίο ανθρωπιστή τον Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο.
Αυτός που έξη αιώνες πριν ευρισκόμενος στην Νυρεμβέργη προειδοποίησε τον κόσμο για τα δύο κακά του 20ου αιώνα τον Κεμαλισμό και τον Ναζισμό.
Γλυφάδα 12 Μαρτίου 2010
