Από το πολιτικό σύστημα του "κωλόσπιτου της Εκάλης" ετέθη ως θέμα έκθεσης "Το σπίτι του Κεμάλ" στις 19 Μάη....

ΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΝ 19Η ΜΑΙΟΥ

Η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θέμάτων αισθάνεται την ιερή και εθνική αγανάκτηση και καταγγέλει ενόπιων του Ελληνικού Λαού το σημερινό ιστορικό ανοσιούργημα το οποίο διέπραξαν σε βάρος του έθνους των Ελλήνων και της αιματοβαμένης ιστορίας του, οι πολιτικοί και εθνικοί λακέδες του συμμοριακού συστήματος της αρπαχτής.

Είναι αδιανόητο και τερατώδες το γεγονός ότι σήμερα 19 Μαίου ημέρα ιστορικής και εθνικής μνήμης της γεννοκτονίας των αδελφών μας Ποντίων απο τους Τούρκους βαρβάρους, το χυδαίο σύστημα βρίσκει την ευκαιρία να δράσει ύπουλα εναντίον του ελληνισμού όπου γής.

Το σύστημα των νενέκων και των εφιαλτών, το υπόλογο εκπαιδευτικό σύστημα που παίζει το ρόλο θεραπαινίδας της υπόλογης εξουσίας έμπηξε το μαχαίρι στην καρδιά του ελληνισμού και της ιστορίας του. Σήμερα, που η ιστορική μνήμη μας καλεί να σκύψουμε με ευλάβεια στα εκατομμύρια θύματα της τουρκικής βαρβαρότητας τόλμησε το ατόλμητο :


Στις πανελλήνιες εξετάσεις στο μάθημα της λογοτεχνίας, έδωσε στην μαθητιώσα και ακαδημαική νεολαία ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να σηκώσει απο τα μνήματα της ιστορίας μας όχι μόνο τα εκατομμύρια των θυμάτων και ηρώων μας αλλά και να βγάλει στους δρόμους όλους τους σημερινούς Ελληνες πατριώτες, οι οποίοι είναι πια καιρός να καταλάβουν ότι η πατρίδα μας πωλείται στους παγκοσμιοποιητές, στις ξένες αγορές, στους Τούρκους και στους Αμερικάνους.

Με προβοκατόρικο τρόπο χρησιμοποιήθηκε,την συγκεκριμένη ημερονημία, ένα κείμενο του αήμνειστου θεσσαλονικιού συγγραφέα Γιώργου Ιωάννου με τίτλο : Το σπίτι του Κεμάλ, προσβάλοντας την μνήμη του ως Ελληνα λογοτέχνη και ως πρόσφυγα απο την ανατολική Θράκη.

Το σπίτι του σφαγέα του ελληνισμού δεν έχει, δεν μπορεί να έχει, δεν πρέπει να έχει καμιά απολύτως σχέση ούτε μα την ελληνική ιστορία ούτε μα τον ελληνικό πολιτισμό.

Η Επιτροπή Ενημερώσεως Επι Των Εθνικών Θεμάτων καταγγέλουσα μα αισθήματα οργής την αναίσχυντη αυτή πράξη των δήθεν ελλήνων εκπαιδευτικών

Καλεί : Τους Ελληνες εντός και εκτός Ελλάδας σε εθνικό συναγερμό
Ολοι δίπλα στα αδέλφια μας τους Ποντίους και στον δίκαιο αγώνα τους
Ολοι στους δρόμους
Ολοι με τη ιαχή : Οι εφιάλτες δεν θα περάσουν
Η Ελλάδα δεν θα πεθάνει Η σιωπή και η αδράνεια είναι συνενοχή
Τώρα πιά έπεσε η μάσκα των καλοσυνάτων κυβερνώντων οι οποίοι κάθε μέρα αποδεικνύονται σε εθνικές οχιές.
Πολεμήστε τους Οσοι τους στηρίζουν είναι εθνικά δοσίλογοι

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

Κράτος και προσφυγική μνήμη

Από το υπό έκδοσιν βιβλίο των Γιώργου Κόκκινου – Βλάση Αγτζίδη – Έλλης Λεμονίδου, Η μνήμη και το τραύμα. Ενδεικτικές όψεις των συμβολικών πολέμων για την Ιστορία και τη Μνήμη σε όλο τον κόσμο, εκδ. Ταξιδευτής, Αθήνα.


Το αποκαλυπτικότερο γεγονός που αναδεικνύει τον τρόπο αντιμετώπισης των ζητημάτων που αφορούσαν την ιστορία των Ελλήνων της Ανατολής από την πλευρά του κράτους είναι η μεταχείριση της ταινίας «1922» του Νίκου Κούνδουρου. Βασισμένη σε αυθεντικές μαρτυρίες και κυρίως στο βιβλίο Νούμερο 31328 του Ηλία Βενέζη, γυρίστηκε το 1977-1978 με τη χρηματοδότηση του κρατικού Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ). Από την εποχή των γυρισμάτων (τρία μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) η εφημερίδα Hurriyet είχε καταγγείλει την ταινία, υποστηρίζοντας ότι έτσι «υπονομεύονται» οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες. Φυσικά το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γνώριζε καλύτερους και αποτελεσματικότερους τρόπους διαμαρτυρίας. Οι τουρκικές αντιδράσεις απέδωσαν! Το ελληνικό υπουργείο Προεδρίας αρνήθηκε να δώσει άδεια προβολής στην ταινία, κάτι που ήταν απαραίτητο για να βγει στις αίθουσες. Επί πλέον, το ΕΚΚ, το οποίο ήταν ιδιοκτήτης της ταινίας και είχε ως προϊστάμενη αρχή το υπουργείο Βιομηχανίας, δέσμευσε την ταινία στο εργαστήριο. Μια κόπια που παρανόμως κατάφερε να εξασφαλίσει ο Κούνδουρος προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αποσπώντας 9 βραβεία. Το υπουργείο Προεδρίας φοβούμενο την κατακραυγή δεν τόλμησε να απαγορεύσει την προβολή της ταινίας, η οποία παρέμενε δεσμευμένη στα συρτάρια του ΕΚΚ. Η λαθραία κόπια στάλθηκε το 1982 (οκτώ χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) στο Διεθνές Φεστιβάλ Βουδαπέστης. Μισή ώρα πριν από την προβολή της, κατέφθασε από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών εντολή προς τον Έλληνα πρέσβη να εμποδίσει την προβολή της ταινίας. Ο Έλληνας πρέσβης ζήτησε με τη σειρά του από το ουγγρικό υπουργείο Εξωτερικών να εμποδίσει την προβολή της ταινίας. Πράγμα που έγινε! Λίγο αργότερα, με παρέμβαση του Μικρασιάτη, τότε υπουργού, Γιάννη Καψή έλαβε τέλος η ομηρία της ταινίας και το ΕΚΚ την παρέδωσε στον Νίκο Κούνδουρο.[23]