1962: Κοσπιδί Ματσούκας Τραπεζούντας

Από τό ταξίδι τού γυρισμού στην Πατρίδα, τό 1962, ο πατέρας τής μάνας μου, Γιάννης Πεϊμανίδης καί ο κουμπάρος του Κώστας Ανδρεάδης.

Παναγία Σουμελά 1962

1962: Η Χαμελέτε (νερόμυλος) τού παππού

Ο νερόμυλος τού παππού μου Γιάννη Πεϊμανίδη,στήν συνοικία Βερίζενα τού χωριού Κοσπιδή τής Ματσούκας, πάνω στής Παναΐας τό ποτάμ, πού σωζόταν ακόμη τό 1962. Είχε μετατραπεί σέ καφενείο.




Γιώργος Πολυχρονίδης, Δέσποινα Πολυχρονίδου-Πεϊμανίδου καί Σοφία Τσιμπουκλή-Πεϊμανίδου, επάνω στα ερείπια τού νερόμυλου, τό 2007
Τό πεστροφοτροφείο τού φίλου μας τού Αβδούλ (Πάντσος), κοντά στά ερείπια τού μύλου τού παππού.

1962: Λιβερά

1962 : Επιστροφή στόν Πόντο . Ζύγανα

1962. Ο παππούς μου Γιάννης Πεϊμανίδης (καθιστός δεξιά μέ τό χέρι στό πρόσωπο) καί ο κουμπάρος του Κ. Ανδρεάδης, συγκινημένοι, καθώς ξαναείδαν μετά από 40 χρόνια τό ορεινό πέρασμα τής Ζύγανας. Από εδώ πέρασε ο παππούς μου τό 1920, νεοσύλλεκτος στά τάγματα εργασίας, κατευθυνόμενος από την Ματσούκα τής Τραπεζούντας πρός τό Ερζερούμ, καί από εδώ ξαναπέρασε επιστρέφοντας εξαθλιωμένος (αλλά τουλάχιστον ζωντανός) τό 1923, ως ανταλλάξιμος, γιά να προλάβει στην Τραπεζούντα τό πλοίο.
Ο παππούς μου, κάτι σημειώνει, στήν Ζύγανα, τό 1962





Η Ζύγανα, όπως είναι σήμερα. Σήμερα , ο δρόμος Τραπεζούντας-Αργυρούπολης (Γκιουμουζχανάς), δέν περνάει από αυτήν τήν παλεά ορεινή διάβαση, αλλά από ένα τούνελ κοντά της.