Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
Κερίμ και Αντεμ (απο τον συμπατριώτη εκ Καβάλας Asarcikli , δηλαδή απο το Ασαρτζούκ της Νικόπολης του Πόντου καταγόμενο)
Ακούστε τους, και απολάυστε, ατόφιο Ποντιακό λόγο, και μιά σύντομη και πληρέστατη περιγραφή για τον πολιτισμό των Μουσουλμάνων Ποντίων, που ζουν σήμερα στον Πόντο..
Αντέμ και Κερίμ, πουλόπα 'μ, νά είστουν πάντα καλά, και να έρχουστουν και σην Ελλάδαν, να εφτάμε μουχαπέτεα, και να ακούωμε την λαλίανεσουν και την τραγωδίανεσουν..
Κερίμ, αρ' πείσον εσύ το τρανόν το μαγαζίν σό χωράφι 'ς, σό Ουζούν Γκιόλ, και ούλ θα έρχουμες τα καλοκαίρεα να ελέπωμε σε και να τραγωδείτε μας..
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Γιούρουνουζ...
Γιούρουνουζ !!!(Προχωρήστε)
Καραβάνια προχωράνε,
Στην Ανατολή τους πάνε
Άγιο μύρ’ όπου πατάνε
Γιούρουνουζ…..Γιούρουνουζ….
Το μποχτσά κρατούν στο χέρι,
Μάνες και παιδιά και γέροι
Λειώνουνε σαν τα’ αγιοκέρι
Γιούρουνουζ……Γιούρουνουζ…..
Μές στο χιόνι γονατίζουν,
Πέφτουν, σέρνονται, βαδίζουν.
Άλλοι παν κι άλλοι λυγίζουν.
Γιούρουνουζ…… Γιούρουνουζ….
Από τό cd "Στό δρόμο γιά το Τσίμενλι" στά τραγούδια της γενοκτονίας.
Ανοιχτή (καί κατ ιδίαν) επιστολή πρός τον Μίκη Θεοδωράκη
Ο Χάρτης της Συνθήκης των ΣεβρώνΑγαπητέ μου Μίκη.
Λέγομαι Γιώργος Πολυχρονίδης, είμαι 47 ετών, γιατρός παθολόγος στην Ροδόπολη Αττικής, Ποντιακής καταγωγής, απο την Καβάλα.
Σας στέλνω σύνδεσμο για το μπλόγκ μου "Ου παντός πλείν ες πόντον"
Θά ήθελα, ταπεινά, να δηλώσω μία μικρή ένσταση, στήν πατριωτική σας απάντηση, στην κυρία Θάλεια Δραγώνα.
Θεωρώ, πώς η Μικρασιατική εκστρατεία, ήταν η τελευταία πράξη της Επανάστασης του 1821.
Ήταν τόσο ιμπεριαλιστική, όσο ιμπεριαλιστικοί ήταν και οι πόλεμοι του 12-13: Ενσωμάτωναν στό Ελληνικό κράτος-έθνος περιοχές κατά κύριο λόγο κατοικούμενες απο Έλληνες.
Αν δεν ήταν η Ιωνία Ελληνική (οι Τούρκοι μας λέν Γιουνάν, δηλαδή Ίωνες), τότε πια περιοχή ήταν;
Με την συνθήκη των Σεβρών, δεν διαμελίζονταν τό Τουρκικό κράτος-Έθνος, η σημερινή Τουρκία, αλλά η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενα καταπιεστικό των μη μουσουλμάνων, στρατογραφειοκρατικό καθεστώς.
Ενα ξεπερασμένο πολιτικό και κοινωνικό μόρφωμα, για το οποίο η Ρόζα Λουξεμπουργκ, έλεγε, πώς το καλύτερο που θα μπορούσε να τού συμβεί ήταν να διαλυθεί και να παραχωρήσει την θέση του στα νέα προοδευτικά Εθνη-Κράτη.
Τά αστικά στρώματα αυτού του κράτους, ηταν οι Χριστιανοί (Ελληνες και Αρμένιοι) και οι Εβραίοι.
Οι Χριστιανοί, υπέστησαν γενοκτονία, απο το 1914-1922, αρχικά απο τους νεότουρκους και μετα απο τον Κεμάλ.
Με τις λεηλατημένες περιουσίες αυτών, προσπάθησε ο Κεμάλ να στήσει την κρατοεξαρτώμενη και στρατοεξαρτώμενη Τουρκική αστική τάξη...
Ο Κεμάλ δεν εκπροσωπούσε καμιά ντόπια Τουρκική αστική τάξη, γιατί τέτοια δεν υπήρχε..Η ντόπια αστική τάξη, ήταν οι Χριστιανοί πού εξόντωνε και οι Εβραίοι.
Η συνθήκη των Σεβρών, έδινε το μεγαλύτερο κομμάτι της Ανατολίας, στο υπό δημιουργίαν Τουρκικό Εθνος-κράτος.
Τα εδάφη που δόθηκαν στην Ελλάδα, ηταν πολύ λιγότερα απο το 20% που αντιστοιχούσαν στα 2000000 Ελληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ηταν γύρω στο 6%.
Ως έλληνες της Μικρας Ασίας, είχαμε εδαφικό δικαίωμα επι της καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, τουλάχιστον, ανάλογο με το πληθυσμιακό μας ποσοστό επι του συνόλου των κατοίκων της.
Αρα, ήμασταν και αδικημένοι...
Η αντίληψη περί "Ιμπεριαλιστικής Μικρασιατικής Εκστρατείας", θεωρώ ότι προσβάλλει την μνήμη των συγγενών μου, Μικρασιατών Ποντίων, που άφησαν τα κόκκαλά τους στα τάγματα Εργασίας και στίς πορείες θανάτου.
Μας ρωτήσατε εμάς, που περιμέναμε πώς και πώς την Ελλάδα να μας γλυτώσει απο την συνέχιση της γενοκτονίας του 1914-1918, αν θέλαμε ή όχι τον Ελληνικό Στρατό στην Μ.Ασία;
Εμείς, όχι μόνον δεν θεωρούμε την Μικρασιατική εκστρατεία "Ιμπεριαλιστική", αλλα επιθυμούσαμε να αποβιβαστεί Ελληνικός στρατός και στον Πόντο, να ενωθεί με το Ποντιακό αντάρτικο, (αντάρτικο σωτηρίας, που κουβαλούσε μαζί του γυναικόπαιδα) για ΝΑ ΣΩΘΟΥΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΊΑΣ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΚΑΜΕ, ΤΗΝ ΚΕΜΑΛΙΚΉ ΤΟΥ 1919-1922.
Αλλά, η Γιακωβίνικη "φωτισμένη" αριστερή «πρωτοπορία» του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ, ούτε μας ρώτησε ποτέ τι θέλαμε, ουτε νοιαζόταν για το αν θα μας σφάξουν ή όχι οι Τούρκοι.
Οργάνωσε μαζί με τους Λαϊκούς, το "μεγαλειώδες" συλλαλητήριο, πρίν απο τις εκλογες του 1920, με το περίφημο σύνθημα "σφυρί-δρεπάνι, ελιά-στεφάνι"
Αφού συνέβαλε, κατά τις δυνάμεις της, στην ήττα του Ελληνικού Στρατού, έπειτα, επένδυσε κομματικά, επανω στην δυστυχία των προσφύγων, στο πτώμα, δηλαδή, 3000 χρόνων Ελληνικού Μικρασιατικού Πολιτισμού.
Μέ αγάπη και σεβασμό, αλλα και με απογοήτευση
Πολυχρονίδης Γιώργος
Γιά την ακρίβεια, ο Μίκης χαρακτηρίζει την Μικρασιατική εκστρατεία τυχοδιωκτική:
Ο Παναγίώτης Τάτας απο την Χειμάρα, ο Vahit Tursun, o Οδυσσέας Τσενάι και οι μετανάστες

Σήμερα, εξέτασα στο Ιατρείο, τον Παναγιώτη Τάτα.
Ο μπάρμπα Παναγιώτης, είναι 87 ετών. Κατάγεται απο ένα χωριό της Χειμάρας. Βλέπει, διαβάζει και γράφει, σαν νέος. Μόνο η βάδιση του άρχισε να υστερεί, τα δύο τελευταία χρόνια.
Ο μπάρμπα Παναγιώτης, ήταν βοσκός. Το 45, οι συγγενείς του, φύγαν όλοι στην Κέρκυρα. Έφυγε κι αυτός, αλλά ξαναγύρισε για δουλειά. Τα σύνορα, όμως, έκλεισαν, και ο Παναγιώτης εγκλωβίστηκε στην Αλβανία.
Επιθυμούσε να μάθει νέα απο τούς συγγενείς του.
Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στον Αλβανικό στρατό, τον έπιασαν να διαβάζει Ελληνική εφημερίδα.
Ο Παναγιώτης, έμεινε 8 χρόνια στα κάτεργα τού Ενβέρ Χότζα.
Από τα βασανιστήρια, καί τα χτυπήματα στο κεφάλι, είναι βαρήκοος και υποφέρει από ιλίγγους.
Έλληνας δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι....
Οταν ζεις τίς Ελληνικές παραδόσεις και όταν αγωνίζεσαι γι αυτές...
Οταν είσαι άξιος να λέγεσαι Ελληνας.
Αλλιώς, θα ήταν Έλληνες ο Εφιάλτης, ο Νενέκος, ο Πήλιο-Γούσης, καί οι κουκουλοφόροι της κατοχής....
Οι Τουρκοκρητικοί, οι Τουρκοκύπριοι και οι Τουρκοπόντιοι, κάποτε ήταν Ρωμιοί (Έλληνες Χριστιανοί), αλλά αργότερα, αφ' ότου έγιναν μουσουλμάνοι, έπαψαν, οι ίδιοι, να θεωρούν τον εαυτό τους Ρωμιό. Έπαψαν να είναι Έλληνες.
Όσοι, όμως, απο αυτούς, [ανακαλύπτοντας την αλήθεια για την απώτερη καταγωγή τους και κατανοώντας ότι οι παραδόσεις τους είναι Ελληνικές (εκτός απο την θρησκεία)], επιθυμούν να είναι Ελληνες, τοτε ξαναγίνονται Ελληνες, ακόμα κι αν το Ελληνικό κράτος δεν τούς θέλει για πολίτες..
Γι αυτό, ο Πόντιος Vahit Tursun, είναι τριάντα φορές Ελληνας.
Τραντέλλενας.
Για τήν αλήθεια που βροντοφώναξε, πως ο πολιτισμός του είναι ρωμαίικος, δηλαδή Ελληνικός, τον κυνήγησαν και το Τουρκικό και τό Ελληνικό κράτος.
Η ιδιότητα του Εθνικά Ελληνα δεν απονέμεται. Κατακτάται.
Μέ την παιδεία, και με εναν τρόπο ζωής σύμφωνο με τις συστατικές παραδόσεις του Ελληνικού πολιτισμού.
Δεν είναι "ανθρώπινο δικαίωμα", για να το παραχωρεί το κράτος..
Τό κράτος, τό πολύ-πολύ να σου δώσει τήν ευκαιρία να γίνεις Ελληνας..
Καί να σε κρίνει γιά το άν το πέτυχες.
Αυτό προϋποθέτει πως οι κρατικοί υπάλληλοι που θα σε κρίνουν, δεν είναι ανελλήνιστοι..
Πώς μετέχουν της Ελληνικής Παιδείας και όχι του παγκοσμιοποιημένου πολιτισμικού χυλού τού Ηγεμόνα..
Μετέχουν, όμως;
Ο Οδυσσέας Τσενάι, κόντεψε να γίνει Ελληνας.
Σπούδασε σε Ελληνικό σχολείο, αρίστευσε και παραλίγο να κρατήσει και την Ελληνική σημαία.
Τότε, οι κομπλεξικοί κατ όνομα Ελληνες, τον έκαναν να φτύσει το γάλα της μάνας πού τον γέννησε.
Δεν τον άφησαν να κρατήσει την Ελληνική σημαία, γιατί νόμιζαν ότι Έλληνας γεννιέσαι.
Και φυσικά, ο Οδυσσέας τους έφτυσε κι αυτούς και την ψευτοελληνικότητά τους...
Αυτοί, οι απαίδευτοι, που καμιά σχέση δεν είχαν με την Ελληνική παιδεία, εγκλημάτησαν, στερώντας τον Ελληνισμό απο έναν άξιο άνθρωπο, εν δυνάμει Ελληνα..
Οσοι, λοιπόν, μετανάστες δέχονται τόν Ελληνικό πολιτισμό, αξίζουν να ονομαστούν Ελληνες.
Απ' οπου κι αν κατάγονται, όποιο κι αν είναι το χρώμα τους.
Οι άλλοι, όχι, αλλά δικαιούνται πλήρων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πρέπει, βέβαια, να ορίσουμε τί εννοούμε Ελληνικό πολιτισμό...
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Δ ο λ ο φ ό ν ω ν Σ χ ε δ ι α σ μ ο ί
Η Δ Ο Λ Ο Φ Ο Ν Ι Α του Άντη Χατζηκωστή σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε για να βγει απ’ τη μέση το Συγκρότημα ΔΙΑΣ. Για να εξουδετερωθεί, με δολοφονημένο τον γιο του, ο Κώστας Χατζηκωστής. Για να υποταχθεί η «Σημερινή». Για να γονατίσει το «Ράδιο Πρώτο». Για να τούς προσφέρει γην τε και ύδωρ το «Σίγμα». Διότι ξέρουν πολύ καλά ότι: Όπως κατά τις επιχειρήσεις τους για να επιβάλουν το Έκτρωμα Ανάν 2002-2004, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, στην εντατικοποίηση των επιβουλών τους, τα ΜΜΕ του Δία, στην αγκαλιά της εμπιστοσύνης του λαού, είναι άξια και ικανά να συμβάλουν και πάλι στο λαϊκό τείχος Αντίστασης. Και σε απόρθητες εθνικές επάλξεις του λαού και της δημοκρατίας.
Γ Ι’ Α Υ Τ Ο ΣΧΕΔΙΑΣΑΝ και δολοφόνησαν τον γιο του Κώστα Χατζηκωστή. Για να στείλουν σαφές μήνυμα και στον «Φιλελεύθερο». Και στον «Αντέννα». Και σε όλους όσοι επιμένουν καθημερινά να τούς αντιστέκονται.
Α Π Ο ΧΡΟΝΙΑ έχουν ειδικά στοχοποιήσει ποια θεωρούν -και προγράφουν σε απόρρητες εκθέσεις- ως «ενοχλητικά» ΜΜΕ. Ποιες εφημερίδες, ραδιοσταθμοί και τηλεοράσεις δεν προσφέρονται, αλλά και τους εμποδίζουν «να πουλήσουν τη λύση τους» στο λαό. Από τότε που οι πρωτομάστορες του Σχ. Ανάν, έσπευδαν να αποδώσουν το υπερήφανο ΟΧΙ του 76% του λαού στους «GUGGLE δημοσιογράφους του Νότου» («κοπάδι από χήνες») όπως οι ίδιοι χαμερπώς χαρακτήριζαν...
Ε Χ Ο Υ Ν , από χρόνια, εκτοξεύσει συντονισμένες Ειδικές Επιχειρήσεις Ψυχολογικού Πολέμου εναντίον του κυπριακού Ελληνισμού. Για να τον εξουθενώσουν σε συναισθήματα ενοχής. Ως «συνένοχο» και «συνυπεύθυνο» των τραγωδιών του! Χρόνια προελαύνουν και οι Ιδεολογικές τους Ερπύστριες. Για να συντρίψουν το φρόνημα της Αντίστασης του λαού. Να τον εκμαυλίσουν και να ποδοπατήσουν κάθε υπερηφάνεια και αξιοπρέπειά του. Διαπίστωσαν ότι απέτυχαν. Γι’ αυτό πέρασαν πια στη φυσική εξόντωση: Τις διατεταγμένες, προμελετημένες, καλυμμένες, στυγνές, άνανδρες δολοφονίες. Ειδικής σημασίας στόχων. Με πρώτο τον Άντη μας τον Χατζηκωστή. Σε ειδικά επιλεγμένο χρόνο εκτέλεσής του: Την 1η μέρα έναρξης των «εντατικών» Χριστόφια - Ταλάτ...
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Νεμπιέν ντάγ: Τό αγνοημένο Αρκάδι τού Πόντου
Από την μαθητική έκθεση "είμαι απο τον Πόντο"
Το «Aρκάδι» του Πόντου.
Η μάχη του Nεμπιέν-Nταγ στη νότια περιοχή της Πάφρας και κοντά στο χωριό Ότκαγια, εκεί όπου βρισκόταν το σπήλαιο Παπαδζάκ Πανάγιασι (σπήλαιο της Παναγιάς οφθαλμοθεραπεύτριας), αποτελεί μια από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της άγνωστης ποντιακής ιστορίας. Στο σπήλαιο αυτό «με ελάχιστους άνδρες είχαν οχυρωθεί οι οπλαρχηγοί Kαραβασίλογλου Xατζη-Γιώργης με τους τρεις γιους του, ο Tαγκάλ Γιώργης με τους δυο του γιους, ο Δεληγιαννίογλου Kωνσταντής, ο Aτές Kωνσταντής και ο Παπάζογλου, υπερασπίζοντας 600 γυναικόπαιδα από την τουρκική βαρβαρότητα. Προς τα τέλη του 1917 ολόκληρο τουρκικό σύνταγμα με ορεινά τηλεβόλα υπό την αρχηγία του χιλίαρχου της Πάφρας Mεμέτ Aλή δύο συνεχή μερόνυχτα βομβάρδιζε το σπήλαιο, ωσότου οι ηρωϊκοί υπερασπιστές του, αφού εξαντλήθηκαν τα πυρομαχικά τους, αποφάσισαν να σκοτωθούν μόνοι τους παρά να παραδοθούν. Tο τραγικό αποτέλεσμα ήταν να συλληφθούν τα γυναικόπαιδα, να ατιμασθούν οι γυναίκες ύστερα από χίλιες δυο ταπεινώσεις και εξευτελισμούς και μόνο 83 άτομα τελικά να κατορθώσουν να διαφύγουν προς την Kασταμονή».
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Ο Φίλων Κτενίδης, στήν Λέσχη Ποντίων Καβάλας, 16 Δεκεμβρίου 1951
Ο Φίλων Κτενίδης, στο κέντρο, πίσω απο το αριστερό τραπέζι. Τρίτος από δεξιά, ο πατέρας της μάνας μου, δάσκαλος Γιάννης Πεϊμανίδης.