Η σέρρα (ποίημα του Νίκου Λυγερού)

Η σέρρα

Ν. Λυγερός

Ακούγοντας αλ ασσαά , βλέπω ξιφομαχία, πανάρχαια, συμβολική, γεμάτη σημασία. Τσακίσματα και βήματα παλεύουν με τη σέρρα και βλέμματα ποντιακά ξεσκίζουν τον αέρα. Μια κίνηση ή μια κραυγή κι η μνήμη ξανανθίζει, μια αλλαγή ή μια στροφή κι ο μύθος ξαναρχίζει. Κατάμαυροι πολεμιστές από τη Ρωμανία με τον ρυθμό του κεμεντζέ χτυπούν την ιστορία.

Μιά έμμετρη πρότασή μου φριχτού βασανισμού των βουλευτών που ψήφισαν υπέρ της γενοκτονίας νέων, γυναικών και γέρων Ελλήνων..

Στό ιστολόγιο της Cynical



Κατόπιν σκέψης εμβριθούς γεμάτης φαντασία,
Πασπαλισμένης με θυμό, με σαδισμό και βία,
Ιδού, παρουσιάζω σας, των βάσανων το μείζον
Από αηδία, σαδισμό, και σιχασία σφύζον

Δεν σας μιλώ για φάλαγγα, μέγγενη στο κεφάλι,
Γαργαλητό ολοήμερο, με γάτα στο τσουβάλι,
Ζεματιστά ολόφρεσκα αυγά στις αμασχάλες,
Κινέζικο μαρτύριο μες της βροχής τις στάλες,

Ούτε σας λέω στους όνυχες να μπήξετε καλάμι,
Ουδέ βελόνες καυτερές στου πέους το κεφάλι,
Τσιγάρα να μην σβήσετε σε στήθη γυναικεία,
Ούτε να υποχρεώσετε σ’ αιώνια ορθοστασία.

Μηδέ να τους συσφίξουμε με την γροθιά τ’ αρμίδια,
Καλίγωμα παλουκωτό , γδάρσιμο σε λουρίδια,
Κάψιμο σε ψηλή φωτιά, και ρώσικη ρουλέτα,
Εμβύθιση σ απόπατο, φαΐ απ την τουαλέτα.

Μόν λέω να τους βάλουμε στο μέγιστο μαρτύριο,
Στο πιο φριχτό κι απάνθρωπο γι αυτούς βασανιστήριο,
Μ΄αυτό που θα τινάζαν τα μυαλά τους στον αέρα:
ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΟΥΝΕ ΤΙΜΙΑ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ.