Ενα σχόλιο για το σημερινό πολιτικό σύστημα, στης Ιππολύτης

Σχόλιό μου στην ανάρτηση

Αμοιβή νεοεισερχόμενου στην αγορά εργασίας κατώτερη της Εθν.Συλ.Συμ.Εργ.,

Σεβαστή μου Ιππολύτη, αυτοί οι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο, πώς το κόμμα, που εφιππεύει το κράτος, που κατέχει ως ιδιοκτήτης το πολιτικό σύστημα, είναι εξ ορισμού αλάθητο ή οπωσδήποτε πιο υπεύθυνο πολιτικά από την κοινωνία.
Διαπνέονται απο την ολιγαρχική αντίληψη ότι η κοινωνία είναι ανώριμη και οφείλει να βιασθεί από αυτούς στον ορθό δρόμο.
Αυτή την αντίληψη, δεν την διακονούν μόνο αυτοί, αλλά και η Αριστερά: Κατ' αυτήν, ο πολίτης οφείλει να διαδηλώνει "ως μάζα", αλλά πάντοτε, η σοφή καθοδήγηση "ξέρει καλύτερα"..
Και η φιλελεύθερη και η κομμουνιστική νεωτερική αντίληψη, θεωρούσαν αυτονόητο, ότι το πολιτικό σύστημα είναι ιδιοκτησία του κράτους. Η διαφορά τους ήταν στο ότι ο μεν φιλελευθερισμός υποστηρίζει ότι η ιδιοκτησία του οικονομικού συστήματος ανήκει στους ιδιώτες κατόχους του κεφαλαίου, ενώ ο κομμουνισμός υποστήριζε, ότι η ιδιοκτησία του οικονομικού συστήματος ανήκει στο κράτος.
Όπως βλέπεις, και στα δύο νεωτερικά συστήματα, η κοινωνία βρίσκεται εκτός του πολιτικού συστήματος, δεν γίνεται πουθενά δεκτή ως Δήμος, ως αναγνωρισμένο θεσμικά βουλευόμενο σώμα, ως εντολέας των πολιτικών .
Προορίζεται μόνο να νομιμοποιεί, ανά τετραετία το πολιτικό προσωπικό του κράτους.
Εντολέας και εντολοδόχος είναι το ίδιο το κράτος και το προσωπικό του.
Υπάρχει ένα μεγάλο γνωσεολογικό αδιέξοδο στην νεωτερικότητα: Ονομάζει "αντιπροσωπευτική δημοκρατία" το παρόν πολιτικό σύστημα, θεωρώντας ότι δεν την βλέπει κανείς, και πώς μπορεί να αυτοονομάζεται δημοκρατία, ενώ δεν είναι. (συνέχεια)

Η γνωσεολογία που αντλούμε απο τα "Πολιτικά" του Αριστοτέλη, και απο την "Αθηναίων Πολιτεία" του, μας λέει τα εξής:
Δημοκρατία, ήταν το πολίτευμα τής Πόλης-Κράτους της Αθήνας, του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα, όπου οι πολίτες, ως βουλευόμενος Δήμος, ήταν κάτοχοι του πολιτικού συστήματος, άρα πολιτικά αυτόνομοι,"ως μή αρχόμενοι υπό μηδενός" κατα τον Αριστοτέλη, άρα Ελεύθεροι.
Επειδή έπαψαν να είναι μισθωτοί εργάτες, (ακόμα και οι θύτες), οι πολίτες Αθηναίοι ήταν και κοινωνικά αυτόνομοι, άρα Κοινωνικά Ελεύθεροι.
Την ατομική Ελευθερία, (που προϋποτίθεται των άλλων δύο), την είχαν κατακτήσει, ήδη, απο τον 8ο π.Χ. αιώνα,επι Σόλωνος.
Από αυτά, αρκεί να συγκρατήσουμε, ότι ως Δημοκρατία οριζόταν η πλήρης Ατομική, Πολιτική και Κοινωνική Αυτονομία των πολιτών.
Το νεωτερικό σύστημα, κατοχυρώνει και τίς τρείς Ελευθερίες;
Τό ίδιο λέει πώς ναί, αλλά αυτός ο ισχυρισμός, βασίζεται σε ενα γνωσεολογικό ταχυδακτυλουργισμό:
Ταυτίζει τα εργασιακά και πολιτικά ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, με την εργασιακή και πολιτική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Και οι δύο εκδοχές της νεωτερικότητας,(φιλελεύθερη και κομμουνιστική), συγκάλυψαν το γεγονός, πώς το πολιτικό σύστημα της νεωτερικότητας, είναι ιδιοκτησία του κράτους, (όπως επί φεουδαρχίας του Βασιλιά και του Φεουδάρχη), άρα ο πολίτης, δεν υφίσταται ως Δήμος, ως Ελεύθερα βουλευόμενο συλλογικό υποκείμενο. Αρα, ο πολίτης, δεν είναι πολιτικά Ελεύθερος.
Συγκάλυψαν επίσης, πώς στο επίπεδο της εγασιακής μονάδας, τις αποφάσεις τις παίρνει ο ιδιοκτήτης του κεφαλαίου, είτε είναι ιδιώτης, είτε είναι το κράτος.
Αρα, ο πολίτης δεν είναι ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ελεύθερος. Απλά, έχει κοινωνικά εργασιακά διακιώματα, που κι αυτά καταπατώνται βάναυσα.

(συνέχεια και τέλος)
Τί είναι λοιπόν το νεωτερικό πολιτικό σύστημα, σύμφωνα με τα γνωσεολογικά κριτήρια του Αριστοτέλη;

Είναι "Αισυμνητεία", δηλαδή, σαν το πολιτικό σύστημα του Σόλωνα,(πού η αυταρχική εκδοχή του ήταν το σύστημα του Δράκοντα): Το τότε εκλογικό σώμα, εξέλεξε τον Σόλωνα, ως "διαλάκτη", για να γεφυρώσει, δηλαδή, τίς τότε πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις. Κατά την διάρκεια της θητείας του, κανείς δεν είχε το θεσμικό δικαίωμα να παρέμβει, όπως εμείς τώρα με τον ΓΑΠ.
Μετά απο την Αισυμνητεία, στην Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία, ήρθε η Αντιπροσώπευση: Ο Δήμος, ενεργούσε ως εντολέας με εντολοδόχους τους πολιτικούς: Ο Δήμος είχε ανα πάσα στιγμή το δικαίωμα να ανακαλέσει τους εκλεγμένους πολιτικούς, και μάλιστα να τους παραπέμψει σε δίκη για τις πολιτικές τους που έβλαψαν τήν κοινωνία (εμείς ακόμα, ούτε στο όνειρό μας δεν το βλέπουμε αυτό το πολιτικό σύστημα).
Και κατόπιν, ήρθε η Δημοκρατία, όπως εξέθεσα παραπάνω, όπου η κοινωνία των πολιτών πέρασε από την εργασία στην Σχόλη, που δεν ήταν τεμπέλα, αλλά αποκλειστική ενασχόληση με την πολιτική έναντι πολιτικού μισθού, όπου ο Δήμος, ενσάρκωνε το πολιτικό σύστημα, χωρίς μεσάζοντες. (Αυτό πια, ούτε καν μπορούμε να το φανταστούμε).
Αρά, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, όχι μόνον δεν έχομε Δημοκρατία, αλλά ούτε καν Αντιπροσώπευση.
Έχουμε το προαντιπροσωπευτικό νεωτερικό ολιγαρχικό σύστημα, όπου είμαστε ατομικά Ελεύθεροι, αλλά κοινωνικά και πολιτικά, ανελεύθεροι.

Ναδιρέστατον....

Οι ζοφερές περιστάσεις, απαιτούν νέα γλωσσικά εργαλεία για να περιγραφούν.. Εκεί που νομίζεις ότι πιάσαμε πάτο, ξάφνου διαπιστώνεις, ότι υπάρχουν και πατώτερα. Και αναγκάζεσαι να καταφύγεις σε παραθετικά:
Ναδίρ, ναδιρέστερον, ναδιρέστατον.
Και πάλι διαπιστώνεις ότι υπάρχουν και χειρότερα: Τό υπέρτατον, τό άφατον ναδιρέστατον:
Ο Ξυνίδης, που τον έφτυσαν και του πέταξαν καρέκλες οι συνδικαλιστές του Πασοκ, ανέφερε: "Κάθε βράδυ, ο πρωθυπουργός δεν κοιμάται και κλαίει"
Καί μιά και φτάσαμε τόσο χαμηλά, πέφτω κι εγώ, και θυμάμαι αυτό που λέγαμε μαθητές:
" Νά σε γα-ώ χαράματα,
και να πατάς τα κλάματα"....

Ιδού τα μέτρα που θα ζητήσει το ΔΝΤ και η ΕΕ

Αρθρο της "Ημερησίας"

"..Πιο αναλυτικά, κοινοτικοί και στελέχη του ΔΝΤ αναμένεται να ζητήσουν τα ακόλουθα μέτρα.

• Κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τις οποίες θα αντικαταστήσουν ατομικές ή τοπικές συμβάσεις.
• Ενίσχυση των ευέλικτων μορφών εργασίας (μερική και εκ περιτροπής).
• Κατάργηση κατώτατων ημερομισθίων και αποδοχών.
• Απελευθέρωση απολύσεων με απάλειψη του πλαφόν του 2%.
• Περικοπές αποζημιώσεων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση έχει διαμηνύσει πως δεν τίθεται θέμα να μπει ψαλίδι στις αποζημιώσεις και να απελευθερωθούν οι απολύσεις.
• Μείωση συντάξεων.
• Αύξηση ορίων συνταξιοδότησης και κατάργηση όλων των μορφών πρόωρης συνταξιοδότησης. Με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθείται θα έχουμε και νέο υπολογισμό των συντάξεων, ο οποίος θα οδηγήσει σε μείωσή τους αλλά και αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης.
• Κατάργηση 13ης και 14ης σύνταξης.
• Πλήρης κατάργηση 13ου και 14ου μισθού. Πρόκειται για δύο πάγια αιτήματα τόσο του Ταμείου όσο και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα οποία η ΕΕ είχε συστήσει και φέτος, με το οικονομικό επιτελείο να προχωρεί σε μείωση κατά 30% όλων των δώρων στο Δημόσιο εξαιρώντας τις συντάξεις.
• Μείωση 10% στις αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα, όπως άλλωστε ανέφερε χθες ο κ. Ρεν.
• Κλείσιμο ζημιογόνων ΔΕΚΟ - οργανισμών και απολύσεις εργαζομένων σε αυτές.
• Αρση μονιμότητας στο Δημόσιο, μέτρο το οποίο θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να επιβληθεί.

• Πλήρες άνοιγμα αγορών και επαγγελμάτων, με τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Οικονομίας να έχουν ξεκαθαρίσει ότι θα προχωρήσουν εντός του έτους..."

Αγαπητοί συμπολίτες: Νομίζω, πως ήλθε η ώρα να ζητήσουμε την θεσμοποιημένη πολιτική συμμετοχή μας, ως κοινωνία, στις αποφάσεις για την μοίρα μας... Νά μην αφήνουμε τον κάθε ΓΑΠ, Καραμανλή, Σαμαρά, Ντόρα, ΠΓ ΚΚΕ, Γιακωβίνο του Σύριζα, να προσποιείται ή και να νομίζει ότι "εκπροσωπεί" την θέλησή μας.. Νά επίβάλλουμε στο σημερινό ολιγαρχικό πολιτειακό καθεστώς την συμμετοχή μας στις αποφάσεις για την μοίρα μας. Νά επιβάλλουμε στούς ανεξέλεγκτους πολιτικούς να δρούν ως εντολοδόχοι μας και εμείς ως εντολείς τους...

• Τό πολιτικό προσωπικό να είναι υπόλογο στην δικαιοσύνη για τίς πολιτικές του και τις βλάβες πού αυτές προκαλούν στην κοινωνία. Καί φυσικά κατάργηση καθε βουλευτικής ασυλίας.
• Σώμα 1000 πολιτών, κάθε εκλογικής περιφέρειας, πού θα προέρχεται απο κλήρωση, ανά εξάμηνο, να ελέγχει τους βουλευτές της περιφέρειας, με δικαίωμα παραπομπής στην δικαιοσύνη και ανάκλησης του βουλευτικού αξιώματος, εφ' όσον κριθεί ότι βλάπτουν την κοινωνία.
• Τεχνοδυκτιακό κοινωνικό σώμα ελέγχου των ΜΜΕ, με δικαίωμα ανάκλησης της άδειας του μέσου, εφ' όσον κριθεί ότι παραβιάζει κανόνες μη ανάμιξης στην πολιτική ζωή.
• Τεχνοδυκτικός "Δήμος", που θα βουλεύεται και θα απαιτείται συμφωνία του προκειμένου να ισχύσει κοινοβουλευτική ή κυβερνητική απόφαση.
• Τά ίδια να ισχύσουν σε κάθε επίπεδο οργάνωσης της τοπικής αυτοδιοίκησης.
  

Προς όσες/όσους δεν έκαναν απεργία – ανοιχτή επιστολή

Από την "Αλεπού του Ολύμπου"



Προς όσες/όσους δεν έκαναν απεργία – ανοιχτή επιστολή



του Μάριου Μιχαηλίδη



Αγαπητή συναδέλφισσα / αγαπητέ συνάδελφε,

σήμερα έσπασες την απεργία. Την ώρα που εμείς, δεκάδες χιλιάδες, ίδιοι με εσένα, με τα ίδια προβλήματα που έχεις κι εσύ, διαδηλώναμε στους δρόμους, εσύ έκανες μάθημα.



Τις προηγούμενες μέρες τα είπαμε πολλές φορές. Συζητήσαμε για το πόσο επικίνδυνη έγινε η κατάσταση για δικαιώματα που έχουμε κατακτήσει εδώ και δεκαετίες μετά από σκληρούς αγώνες. Επισημάναμε ότι οι περικοπές δεν είναι «για την Ελλάδα ρε γαμώ το», αλλά για μια χούφτα χρυσοκάνθαρους που δημιούργησαν την κρίση, που τη φορτώνουν στις πλάτες μας, που μας γυρίζουν στον εργασιακό μεσαίωνα, για να ξαναβγάλουν «τρελά λεφτά» και να δημιουργήσουν την επόμενη κρίση.



Όπως φαίνεται, άφησες τις κουβέντες αυτές να τις πάρει ο αέρας. Πρόβαλες πολλά επιχειρήματα για να δικαιολογήσεις την απουσία σου από τον αγώνα: «δεν έχεις λεφτά» (ενώ εμείς έχουμε!), «δεν πρόκειται να κερδίσουμε τίποτα» (παλιά πώς κερδίζαμε;), «με μια μέρα απεργίας δεν νικάμε» (αν ήταν για πολλές μέρες, θα έλεγες ότι δεν έχεις λεφτά!). Επίσης: «η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να τα κάνει» (από ποιον όμως και γιατί να μην την «ξεαναγκάσουμε» εμείς;) ή «είναι οι ξένοι που μας προστάζουν» (τι γιορτάζεις, αλήθεια, στις 25 Μαρτίου;).



Δε θυμήθηκες, βέβαια, ότι ΟΛΑ ΟΣΑ μέχρι τώρα απολαμβάνεις ως δάσκαλος είναι καρπός προηγούμενων αγώνων. Το ότι και αυτά τα λίγα που κερδίσαμε με τη μεγάλη απεργία της ΔΟΕ τα πήρες χάρη σε αυτή (αλήθεια, έκανες τότε απεργία;). Το ότι χάρη σε αυτό (τον «κουτσό», έστω) συνδικαλισμό μας μπορείς να έχεις μειωμένο διδακτικό ωράριο σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το ότι μπορείς (ακόμη) να είσαι ΜΟΝΙΜΟΣ ή να τρέφεις (ακόμη) την ελπίδα της μονιμοποίησης. Το ότι (ακόμη) μπορείς να ελπίζεις ότι θα πάρεις μια σύνταξη που δε θα είναι φτωχοεπίδομα, ότι μετά θα μπορείς να χαρείς τα εγγόνια σου για αρκετά χρόνια.



Σήμερα, όμως, βλέπεις ότι διακυβεύονται ΟΛΑ. Ξέρεις ότι σε λίγο θα προσπαθήσουν να βάλουν στην τάξη σου τον «επιθεωρητή νέας κοπής», ο οποίος θα ελέγξει το κατά πόσο τα καταφέρνεις με τα μαθηματικά της Ε΄ του Δημοτικού, το κατά πόσο συμμορφώνεσαι με τη δική τους εκδοχή της Ιστορίας, το κατά πόσο κάνεις «προγράμματα» σε «συνεργασία» με την τάδε ή δείνα επιχείρηση. Με την «αξιολόγηση» (κρίμα για τη λέξη!) θα σε καταστήσουν προσωπικά υπεύθυνο για τις μειωμένες επιδόσεις των μαθητών σου και θα «σου κόψουν τα πόδια» άμα «βλάψεις το κύρος της υπηρεσίας» (άμα, δηλαδή, αγωνίζεσαι για την Παιδεία και τον Εκπαιδευτικό). Από την έκθεση «αξιολόγησης» θα εξαρτάται το εκκαθαριστικό σου αλλά και αυτή η ίδια η παραμονή σου στην εκπαίδευση. Άλλωστε, όσο θα περνάνε τα χρόνια, τόσο πιο ακριβός θα είσαι στην «επιχείρηση» της κατ΄ όνομα δημόσιας Παιδείας. Και «χαμένος» θα είσαι απέναντι στα νέα, φτηνά «παιδιά», που θα σε ανταγωνίζονται με καινούρια Μάστερ και Διδακτορικά. Η κλωτσιά στα οπίσθια δε θα είναι «προνόμιο» του ιδιωτικού τομέα…



Ακόμη θεωρείς ότι όλα αυτά αποτελούν πολύ μακρινά σενάρια, ότι εσύ θα προλάβεις «να την κάνεις»… Ακόμη (μεταξύ μας, αλλά το ξέρει ο κόσμος όλος), κάπως «την κουτσοπαλεύεις» με κανένα «ιδιαιτεράκι». Όμως, πλησιάζουν οι μέρες που θα αρχίσουν την υλοποίηση. Που θα «μαζέψουν» και τα «μαθήματα», που θα σ΄ εξευτελίσουν σε όλη την κοινωνία, που θα σου καταρρακώσουν την αξιοπρέπεια του παιδαγωγού. Τότε θα βιώσεις το ότι ο καπιταλισμός «δε χωρατεύει». Θα εξαγριωθείς, θα τα βάλεις, μάλιστα, και με τους συνδικαλιστές (!!!), όταν εσύ δεν έχεις πατήσει σε καμία συνέλευση και σπανίως έχεις απεργήσει. Όμως, τότε, φίλτατη / φίλτατε, θα είναι αργά. ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΝΟΧΗ θα έχει αποδυναμωθεί τόσο πολύ το συνδικαλιστικό κίνημα, που θα οδεύεις (με όλο τον κλάδο) ως πρόβατο επί σφαγή. Θα ζεις καταστάσεις σαν και αυτές που περιέγραφε η τηλεοπτική σειρά για τον Καρυωτάκη, όταν αναφερόταν στους δημόσιους υπαλλήλους και στους συνδικαλιστές τους (ο ποιητής ήταν διωκόμενος συνδικαλιστής).



Αγαπητή / αγαπητέ,

εμείς, που βγαίνουμε στο δρόμο, «δε θα μασήσουμε». Θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Δε θα «κατέβουμε» για να σε συναντήσουμε. Εσύ πρέπει να «ανέβεις» για να μας συναντήσεις. Ούτε μπορούμε αλλά και ούτε θέλουμε να σε σώσουμε ερήμην σου.

«Αν είναι ο λάκκος σου βαθύς,



χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς», έγραψε ο Βάρναλης.

ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ το αν θα ζήσουμε ανθρώπινα με τη σύγχρονη έννοια του όρου ή αν θα σερνόμαστε στη λάσπη. Όρθωσε, λοιπόν, το ανάστημά σου! Και θα μου επιτρέψεις, χωρίς να έχω διάθεση να σε προσβάλω, να τελειώσω με το Βάρναλη:

«χάιντε θύμα,

χάιντε ψώνιο,

χάιντε Σύμβολον αιώνιο!

Αν ξυπνήσεις, μονομιάς

θα ρτη ανάποδα ο ντουνιάς»!



«Καλημέρα» συναδέλφισσα / συνάδελφε και καλή αντάμωση στους δρόμους! Στους δρόμους κι όχι «στα γουναράδικα» (που έλεγε κι ο Άρης)!

Ο Μαξ Μέρτεν, επιστρέφει στην Ελλάδα

Από το newiq κατόπιν επισήμανσης του αγαπητού μου Νοσφεράτου

Σωστός ο Βαξεβάνης!

Πανδωρικώς

2/26/2010

Μια παλιά ιστορία που εξηγεί γιατί είμαστε ανιστόριτοι

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας. Κι ο λαικισμός ένας μεγάλος εχθρός. Αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερος από τον εαυτό μας. Αυτόν τον “εθνικό” εαυτό μας που μας δικαιολογεί πάντα αφού πρώτα μας τοποθετήσει στον υψηλό θρόνο απ όπου όλοι και όλα, τα ξένα, των άλλων, φαίνονται υποδιέστερα. Αρκεί να μην χρειάζετε να μετρήσουμε με συγκεκριμένα μέτρα. Να μην μιλάμε δηλαδή για έλλειμα, παραγωγικότητα,απόδοση, κόστος. Αρκεί να μιλάμε για αόριστες, μη μετρίσημες,σχεδόν μεταφυσικές έννοιες. Υπερηφάνεια, δόξα, ελληνικότητα,δίκιο. Διαθέτουμε την μεγαλοπρέπεια των φιλολογικών εννοιών. Τώρα βέβαια αν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε την ιστορία των άλλων λαών (και των Τούρκων και των Σέρβων και των Άγγλών και των Βούλγαρων) θα διαπιστώσουμε πως όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως περήφανοι, γενναίοι, ηρωικοί,αδικημένοι .Και διαθέτουν όλοι και κατ αποικλειστικότητα τη θεία ευλογία.

Το δημοσίευμα του Focus εξόργισε και μένα. Αλλά ήταν ένα ανόητο, κίτρινο δημοσίευμα των κοκορακίων της γερμανικής δημοσιογραφίας. Ήταν όμως μια άποψη και ο καθένας έχει δικαίωμα σε αυτήν. Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε μιλήσει για κουτόφραγκους ή αμερικανάκια. Βεβαίως τα αστροπελέκια που έφτιαξαν το εξώφυλλο πρέπει γενικώς να προσέχουν όταν χρησιμοποιούν ιστορικούς συμβολισμούς γιατί αν κάποιοι μπουν στον πειρασμό να απαντήσουν αναλόγως, δυστυχώς η Γερμανία δεν διαθέτει κάποια Αφροδίτη της Βόνης αλλά μορφές που ταυτίστηκαν με την παγκόσμια ντροπή.

Είχε δίκιο ο Πάγκαλος πως η Γερμανία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την ελληνική οικονομία. Τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, σκότωσαν έλληνες, κατέκαψαν την Ελλάδα και κατέκλεψαν περιουσίες και τα αποθέματα χρυσού της χώρας. Αρκεί βέβαια να μην ξεχνάμε πόσο ευθύνονται οι έλληνες και οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν διεκδίκησε πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά γι αυτό δεν φταίνε οι Γερμανοί. Το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος, αυτό που δημιουργήθηκε (για να μην ξεχνάμε την ιστορία) και από συνεργάτες των Γερμανών, αρκετά ένοχο και πολύ περισσότερο δουλικό, υπερασπίζοντας ίσως τον εαυτό του, τη φύση του, παραιτήθηκε κάθε διεκδίκησης. Η υπόθεση Μέρτενς, που συγκλόνισε την Ελλάδα τη δεκαετία του 60, είναι μια παλιά ιστορία αρκετά επεξηγηματική. Πριν από χρόνια, μια δημοσιογραφική έρευνά μου για την υπόθεση αυτή, χαρακτηρίστηκε ως προσπάθεια αποκαθήλωσης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το «έθνος» έπρεπε να παραμείνει η μυθική περιγραφή των σχολικών εγχειριδίων και ο εθνάρχης το σύμβολο μιας ηρωικής και όχι συνεργαζόμενης με τους ναζί, Δεξιάς.

Ο Μέρτενς,οι αποζημιώσεις και ο Καραμανλής

Τον Μάιο του 1957, ο Μαξ Μέρτενς, ο χασάπης της Θεσσαλονίκης, ο ναζί που ευθυνόταν για τον εκτοπισμό των Ελλήνων Εβραίων και την κλοπή των περιουσιών τους, επέστρεψε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μια σημερινή εκδοχή, για να αναζητήσει κομμάτι του θησαυρού των Εβραίων που είχε βυθίσει με πλοίο στην Ελλάδα. Όπως και να έχει, σίγουρος πάντως, για την φιλικότητα του ελληνικού καθεστώτος. Καταζητούμενος από το 1947, ένοιωθε περιέργως αρκετά ασφαλής στην χώρα που είχε κατακάψει. Εκείνη την εποχή μάλιστα ήταν στέλεχος του γερμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και φίλος του καγκελάριου Αντενάουερ.Κάποιοι εβραίοι όμως τον αναγνώρισαν και απαίτησαν την σύλληψή του. Ο Μέρτενς πραγματικά συνελήφθη.

Τον Νοέμβριο του 1958 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ευάγγελο Αβέρωφ επισκέπτονται την Βόννη. Ενδίδουν στις πιέσεις του Αντενάουερ να μην διεκδικήσουν πολεμικές αποζημιώσεις. Με την επιστροφή στην Ελλάδα ο Καραμανλής περνά μάλιστα νόμο για αναστολή δίωξης εγκληματιών πολέμου. Ακόμη και οι Άγγλοι την εποχή εκείνη κατηγορούν την ελληνική κυβέρνηση πως «αμνηστεύει εγκληματίες πολέμου». Ο μοναδικός εγκληματίας πολέμου που έχουμε στην Ελλάδα είναι ο Μέρτενς. Ο νόμος αρχικώς τον εξαιρεί από την αμνήστευση αλλά λίγο αργότερα τροποποιείται ο νόμος (ν.δ. 3933/1959) και τον συμπεριλαμβάνει. Έτσι ενώ ο Μέρτενς καταδικάζεται σε 25 έστω μόλις χρόνια κάθειρξης στέλνεται στη Γερμανία όπου απελευθερώνεται. Η υποχωρητική συμπεριφορά του Καραμανλή δεν έχει καμιά εμφανή εξήγηση. Κυβερνητικά στελέχη λένε πως ευνοεί το κλίμα των καλών σχέσεων Ελλάδας Γερμανίας και την είσπραξη ενός δανείου 200 περίπου εκατομμυρίων μάρκων. Αντί να διεκδικήσουμε δεκάδες δισεκατομμύρια όπως είχαμε δικαίωμα, το βουλώνουμε με ένα δάνειο. Γιατί;

Κατά πολλούς η εξήγηση είναι σε όσα είπε μόλις απελευθερώθηκε ο ίδιος ο Μαξ Μέρτενς. Με συνεντεύξεις του στη Σπηγκελ και την Ηχώ του Αμβούργου υποστηρίζει πως κατά την κατοχή, συνεργάτες του ήταν μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή. Κατονομάζει μάλιστα συγκεκριμένα:

1. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Σύμφωνα με τον Μέρτενς ο Καραμανλής είχε δώσει πληροφορίες ακόμη και για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου αλλά οι γερμανοί δεν τον πίστεψαν

2. Τον Δημήτρη (Τάκο) Μακρή, υπουργό εσωτερικών του Καραμανλή

3. Τον Γεώργιο Θέμελη υφυπουργό Άμυνας

4. Την Δοξούλα σύζυγο του Μακρή η οποία ήταν γραμματέας του και σύνδεσμος με τους πληροφοριοδότες

Οι συνεντεύξεις αναστατώνουν την πολιτική ζωή της χώρας. Η ΕΔΑ μιλά για προδότες που αντάλλαξαν την γερμανική σιωπή με υποχωρήσεις από τις αποζημιώσεις. Έτσι εξηγήθηκε η σπουδή επίσκεψης του Καραμανλή στη Βόννη και η απελευθέρωση του Μέρτενς.

Αποκαλύφθηκε πως πραγματικά ο Μακρής την εποχή της κατοχής διορίστηκε από τα γερμανικά στρατοδικεία ως «δικηγόρος» ελλήνων. Η γυναίκα του Δοξούλα ήταν πραγματικά γραμματέας του Μέρτενς στη Θεσσαλονίκη και ο Θέμελης διορισμένος από τους γερμανούς Νομάρχης. Για τον Καραμανλή δεν υπήρχαν στοιχεία. Μόνο ο τρόπος που έκλεισε την υπόθεση των ελληνικών διεκδικήσεων. Κανένας από τους θιγόμενους δεν κατέφυγε στα γερμανικά δικαστήρια εναντίον του Μέρτενς.

Η ανώμαλη δεκαετία του 60 και βέβαια το μετεμφυλιοπολεμικό ελληνικό κράτος έθαψε την υπόθεση Μέρτενς. Στα άπαντα Καραμανλή, υπάρχει μόνο μια παράγραφος για την υπόθεση που έριξε την πιο σκοτεινή σκιά στην προσωπική ιστορία του Καραμανλή.

Η Ιστορία για μια ακόμη φορά υποχώρησε μπροστά στις ανιστόρητες και αυθαίρετες ερμηνείες της. Ο Καραμανλής έγινε Εθνάρχης, οι έλληνες όσο περήφανοι ήθελαν τα σχολικά εγχειρίδια και οι συνεργάτες των Ναζί ιστορικές οικογένειες πάνω από όλα πατριωτικές.

http://www.koutipandoras.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001002005&nodeId=15&articleId=1767

Τα φασιστοειδή που θα στελέχωναν την κυβέρνηση μετά το πραξικόπημα που σχεδίαζε ο στρατός στην Τουρκία

Από το "Ινφογνώμων Πολιτικά"

Σας παρουσιάζουμε το Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης που θα ορκιζόταν μετά το πραξικόπημα που σχεδίαζε ο τουρκικός στρατός, με βάση το Σχέδιο Balyoz. Εντύπωση προκαλεί η τοποθέτηση του Ισμαήλ Τζεμ, κύριου συνομιλητή και φίλου του τότε ομολόγου του, κ. Παπανδρέου, στη θέση του υπουργού εξωτερικών. Το στοιχείο αυτό αν αναλυθεί σωστά και σε βάθος, δίνει απαντήσεις σε πολλά ζητήματα που απασχολούν τη χώρα, σε σχέση πάντα με τους χειρισμούς από πλευράς ελληνικών κυβερνήσεων για την αντιμετώπιση των σχεδίων που εξυφαίνονται εις βάρος των συμφερόντων της χώρας μας.

Rıfat Hisarcıklıoğlu (Πρωθυπουργός)
Hikmet Çetin (Υπουργός Επικρατείας και Βοηθός Πρωθυπουργού)
Yıldırım Aktuna (Υπουργός Επικρατείας και Βοηθός Πρωθυπουργού)
Necmettin Karaduman (Υπουργός Επικρατείας και Βοηθός Πρωθυπουργού)
Süheyl Batum (Υπουργός Επικρατείας)
Mehmet Moğultay (Υπουργός Επικρατείας)
Mehmet Nuri Yılmaz (Υπουργός Επικρατείας)
Türkan Saylan (Υπουργός Επικρατείας)
Mehmet Seyfi Oktay (Υπουργός Δικαιοσύνης)
Kemal Yavuz (Υπουργός Εθνικής Αμύνης)
İsmet Sezgin (Υπουργός Εσωτερικών)
İsmail Cem (Υπουργός Εξωτερικών)
Zekeriya Temizel (Υπουργός Οικονομικών)
Kemal Gürüz (Υπουργός Εθνικής Παιδείας)
Ömer İzi (ΥΠΕΧΩΔΕ)
Kemal Alemdaroğlu (Υπουργός Υγείας)
Işın Çelebi (Υπουργός Μεταφορών)
Köksal Toptan (Υπουργός Γεωργίας)
Bayram Meral (Υπουργός Εργασίας)
Hüsamettin Özkan (Υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου)
Rüştü Kazım Yücelen (Υπουργός Ενέργειας)
İstemihan Talay (Υπουργός Πολιτισμού)
Eyüp Aşık (Υπουργός Τουρισμού)
Hikmet Uluğbay (Υπουργός Δασών)
Nur Serter (Υπουργός Περιβάλλοντος)

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_2234.html#ixzz0dM5VUR7I

Εδώ και τώρα εκλογές!!!!

Άντε, όλα τα καλά έχουν ένα τέλος..
Αρκετά αφήσαμε τον Γιωργάκη να παίξει για δύο ημέρες με τις τύχες μας, ως πρωθυπουργός
Χάρηκε, ανθρώπινο είναι, αλλά ως εδώ.
Εδώ και τώρα εκλογές!!!!!

Η επέτειος της 5ης Οκτωβρίου 1912

" Επέτειος λησμονημένη, την οποία ο Ελληνισμός κακώς δεν εορτάζει, είναι η 5η Οκτωβρίου 1912. Η μέρα που η μικρή Ελλαδίτσα «της Μελούνας» κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία και εισήλθε στον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο. Που μαζί με τον δεύτερο, του 1913, οδήγησε στην απελευθέρωση της Μακεδονίας, της Θράκης, της Ηπείρου και των νησιών του Αιγαίου. Διπλασιάζοντας την ελλαδική επικράτεια."
Τού Λάζαρου Μαύρου, από την "Σημερινή", της Κύπρου.






Ήταν τότε, πού ο Μέγας Κρητικός ανόρθωσε μέσα σε δύο χρόνια, οικονομικά καί στρατιωτικά την Ελλάδα της Μελούνας, και την κατέστησε ικανή, απο μίζερο Πελοποννησιακό κρατίδιο, να σταθεί αντάξια των προσδοκιών τού Ελληνισμού.. Μέσα σε δύο χρόνια..
Κι εδώ, 20 χρόνια οι μέν, 6 χρόνια οι δέ, 3 χρόνια ο άλλος, οι φαύλες οικογένειες, πού τό μόνο πού τούς νοιάζει είναι η ευδαιμονία εαυτών και τού εξωνημένου κρατικού προσωπικού, έχουν την Ελληνική κοινωνία υπό κρατική κατοχή, και ανερυθρίαστα, ερήμην μας,διαπραγματεύονται το ξεπούλημα της Κύπρου, τού Αιγαίου και της Θράκης....


Η ΔΗΘΕΝ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

Όχι, η Ελλάδα και η Δύση δεν έχει Δημοκρατία.
Γιατί, Δημοκρατία στον Ελεύθερο πολύσημο και πλουραλιστικό Ελληνικό κόσμο, σήμαινε Ελευθερία, δηλαδή αυτονομία ατομική, πολιτική και κοινωνική...
Τό "μη υπό εταίρων άρχεσθαι", όπως έλεγε ό Αριστοτέλης.
Όταν μπροστά στην Δημοκρατία βάζουν τό "έμμεση", είναι σαν να βάζουν τό "ολίγον" μπροστά απο τό "έγγυος".
Ούτε καν αντιπροσωπευτικό σύστημα δεν έχει η Ελλάδα και ο Δυτικός κόσμος..
Εχει προ-αντιπροσωπευτικό σύστημα, όπου την πολιτική την ασκεί τό κράτος, πού προσποιείται ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα της κοινωνίας, ενώ την έχει να ιδιωτεύει στό περιθώριο.
Έρχεται να μας διδάξει δήθεν Δημοκρατία, η Δύση,
πού μόλις πριν από 200 χρόνια κατέκτησε την ατομική ελευθερία έναντι τού Δεσπότη φεουδάρχη,
και πού στο πολιτικό επίπεδο, αντικατέστησε την Μοναρχική Δεσποτεία, με την δεσποτεία του κράτους-Θεσμού.
Σε ποιους; Σε εμάς, πού 3000 χρόνια στις πόλεις μας και στα κοινά μας διακονούσαμε την Ελευθερία...
Πού την διαφυλάξαμε κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, ακόμα και μέσα στην Τουρκοκρατία..
Κάντε κλίκ στην παρακάτω φωτογραφία:
Πόντος.
Περιοχή Αργυρούπολης.
Είναι το οροπέδιο όπου κρύβονταν το χωριό τού παππού μου και της γιαγιάς μου, τά Κοτύλια, πίσω από το κτίσμα πού μόλις διακρίνεται στο βάθος, και πού ήταν η εκκλησία τού χωριού..
Κρύβονταν εκεί για να παραμείνουν Ελεύθεροι..
Ήρθαν εκεί, 100 χρόνια πρίν απο τον ξερριζωμό, για να αποφύγουν την αυθαιρεσία των τοποτηρητών τού Οθωμανικού Κράτους, των ντερεμπέηδων..
Τό χωριό έπαιρνε μόνο του, όλες τίς αποφάσεις πού αφορούσαν την κοινωνία του..
Η ασθενής παρουσία του Οθωμανικου κράτους, βάραινε μεν, αλλά δεν αλλοίωνε το γεγονός της Ελευθερίας της κοινωνίας τού χωριού.
Δεν υπήρχε τσιφλικάς, δεν υπήρχε μισθωτή εργασία....
Μόνο στα τελευταία χρόνια, έφθασε ο χαλασμός των Νεότουρκων και τού Κεμάλ...
Καί μας φέραν εδώ, για να μας φορεσουν καπέλο την δεσποτεία τού Ελλαδικού Εθνους-κρατους.
Πού αποσιωπούσε την Ιστορία μας, γιατί δεν τού συνέφερε να την αναφέρει..
Πού όταν πιά δεν μπορούσε να μας κρύβει πίσω απο τίς Λευκες σελίδες της κρατικής Ιστορίας, μας "συνώστιζε" 'ως καλοκαιρινούς παραθεριστες, στίς παραλίες της Σμύρνης...
Πού ήθελε να ντρεπόμαστε πού μιλούσαμε την Ποντιακή μας διάλεκτο, διότι η κρατική μονοκρατορία δεν ανέχονταν την πολυσημία..
Ολα έπρεπε να εγκιβωτιστούν στα κρατικά-κατοχικά προτάγματα...
Μία γλώσσα, ένα Εθνος(-κρατος), μία ομοιογενής και ομοιογενώς υπόδουλη κοινωνία...
Αλλά, εμείς, οι Μικρασιάτες, με πρωτοπορία τον τότε και νύν αδούλωτο Πόντο μας, τούς χαλάσαμε την σούπα..
Τούς αναγκάσαμε να δεχτούν επίσημα τήν Γενοκτονία μας.
Γεμίσαμε την χώρα Ποντιακούς Συλλόγους...
Διδάσκουμε τόν πολιτισμό μας, τούς χορούς μας, τήν μουσική μας, και εσχάτως την γλώσσα μας.
Ολοένα και πληθαίνουν τα σχολία τής Ποντιακής γλώσσας, τώρα πού σιγά-σιγά φεύγει και η δεύτερη προσφυγική γενιά.
"Ερχόμαστε από πολύ μακριά..."
Καί είμαστε η Ελλάδα πού αντιστέκεται στό μίξερ της ασπόνδυλης ομογενοποίησης..


ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗ ΚΑΤΆ ΤΗΣ ΔΥΝΑΣΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΚΡΑΤΙΚΉΣ ΔΕΣΠΟΤΕΊΑΣ.
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΣΑΝ ΕΝΤΟΛΕΙΣ ΠΡΟΣ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΥΣ.

Μας καλούν κάθε τόσο να τούς νομιμοποιούμε στις εκλογές, και ύστερα μας βάζουν στο ψυγείο για τέσσερα χρόνια.
Σ' αυτά τα χρόνια, μπορούμε να ιδιωτεύουμε, να παράγουμε κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και ύστερα να καταναλώνουμε. Εχθρεύονται την ιδέα να ασκήσουμε ως Δήμος ή ως "κοινόν", την πολιτική εξουσία..
Όχι, η Ελλάδα, δεν έχει τούς ηγέτες πού τής αξίζουν..
Αυτοί είναι άξιοι, μόνον τού κατοχικού επί του Ελληνισμού κράτους....
Τού κράτους του 1897 και τού "οίκαδε", τού 1920..
Ρώτησαν αυτοί οι κύριοι τού "οίκαδε", τα δύο εκατομμύρια των Μικρασιατών Ελλήνων, πού σφαγιάζονταν από το 1914 έως το 1918, αν συμφωνούν με το "οίκαδε" τους;
Μας ρώτησαν, όταν μας παράτησαν στην Σμύρνη για να μας σφάξει ο Κεμάλ, και απαγόρευσαν δια νόμου την επιβίβαση μας στα πλοία ή μη μόνον τού οπισθοχωρούντος στρατού;
Μας λογάριασαν, όταν δεν έστειλαν ούτε μια σφαίρα στο Ποντιακό Αντάρτικο (μέ ευθύνη και τού Βενιζέλου), πού αγωνίζονταν για την σωτηρία των γυναικόπαιδων, στα βουνά της Πάφρας και της Σάντας;
Ρώτησαν το 1959 τούς Έλληνες της Κύπρου για τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου; Γιατί, όταν αναγκαστικά τούς ρώτησαν το 2004, τούς έτριψαν στην μούρη το Ελληνοκτόνο έκτρωμα Αναν..
Η μετριότητα τού ανελλήνιστου Ανανολάτρη, είναι άξια μόνο τού μετριότατου κρατικού μηχανισμού, πού φιλοδοξεί, αύριο να εκπροσωπήσει
Σήκω, ελληνική κοινωνία, και ζήτα συνταγματική μεταρρύθμιση ώστε να ελέγχεις ουσιαστικά τό πολιτικό προσωπικό, και όχι να σε δυναστεύει εκείνο..
1. Ανα εξάμηνο, ο βουλευτής να απολογείται σε σώμα χιλίων κληρωτών πολιτών, πού θα έχει δικαίωμα ανάκλησής του, εάν αθετεί αυτά για τα οποία τον εξέλεξαν
2. Οι πολιτικοί να δικάζονται για τίς πολιτικές τους παραλήψεις καί όχι μόνο για τα ποινικά τους παραπτώματα..

Γιώργος Πολυχρονίδης
3/10/2009

Τό δίλημμα των εκλογών (από τά "Ποντακά θέματα")

Ο αείμνηστος Λεωνίδας Ιασωνίδης, αν και διετέλεσε επί δεκαετίες υπουργός και βουλευτής, αν και διαχειρίστηκε τα δισεκατομύρια της αποκατάστασης των προσφύγων του 1923, ζούσε πάντα σε ένα ξενοδοχείο τρίτης κατηγορίας και δεν απέκτησε ποτέ ούτε ακίνητη ούτε κινητή περιουσία. Πέθανε φτωχός.

Το αθάνατο ποντιακό πνεύμα

Μιλώντας κάποτε στη Θεσσαλονίκη ο Λεωνίδας Ιασωνίδης, υπουργός επί κυβερνήσεων Βενιζέλου και λαμπρός ρήτορας, σε μία στιγμή είπε:
"Αρ' ατώρα έρθαμεν σε δίλημμα"
"Λοιπόν, τώρα ήλθαμε σε δίλημμα".
Το πλήθος των Ποντίων τον άκουγε σιωπηλό. Μέχρι που κάποιος σήκωσε το χέρι και υπέβαλε την ερώτηση που απασχολούσε όλους:
"Πασσά Ιασωνίδη, ντο εν το δίλημμα;"
"Πατέρα μας, Ιασωνίδη, τί είναι τό δίλημμα;"
"Ακούστε να λέγω σας ντο εν το δίλημμα"
" Ακούστε να σας πώ τί είναι τό δίλημμα" απάντησε ο Ιασωνίδης.
"Πέρωμεν έναν σκοινίν. Περάζουμ' α ας σο στόμαν και βγάλουμ' ατό ας σον κώλον!
"Παίρνουμε ένα σκοινί. Τό περναμε από τό στόμα και το βγάζουμε από τον κώλο!
Σ' εμπρός το μέρος δένουμεν έναν σκατόν!
Στό μπροστινό τό μέρος δένουμε ένα σκατό!
Σ' οπίς πα το μέρος δένουμεν έναν αγγούρ'!
Καί στό πίσω μέρος δένουμε ένα αγγούρι!
Συρτς να εβγάλτς το σκατόν ας 'σο στόμας, εμπέν' το αγγούρ' σον κώλος!
Τραβάς να βγάλεις τό σκατό από τό στόμα σου, μπαίνει τ' αγγούρι στον κώλο σου!
Συρτς να εβγάλτς το αγγούρ' ας σον κώλος, εμπέν το σκατό 'σο στόμας!
Τραβάς να βγάλεις τό αγγούρι από τον κώλο σου, μπαίνει τό σκατό στό στόμα σου!
Αρ' ατό εν το δίλημμα!"
Αυτό, λοιπόν, είναι τό δίλημμα!"

Ευχαριστούμε τον εκ Κερασούντος του Πόντου, ιατρό Ελευθέριο Τσιλιγγίρη που μας το έστειλε.
Αναδημοσίευση από τα "Ποντιακά Θέματα"

Η συμπεριφορά των μυγών, ως προανάκρουσμα τού εκλογικού αποτελέσματος (fly pol). μέρος 2.

Σήμερα, μέχρι τίς 9.30 π.μ., δεν ίπτατο ουδεμία μύγα, ενώ, εχθές , τίς αντίστοιχες ώρες επιθυμούσα να έχω ουρά, προκειμένου να τίς διώχνω συνέχεια.
Ξαφνικά, μετά τίς 9.30, εμφανίστηκαν, τό ίδιο επίμονες και προπετείς όσο και εχθές, αλλά, σε καπως μικρότερο αριθμό.
Πολιτικό συμπέρασμα:
Οι μύγες κάπου διαβουλέυονταν έως τίς 9.30, προκειμένου να εκτιμήσουν δεδομένα, εκ των οποίων δεν συνάγονταν αβίαστα και χωρίς σημαντικό ενδεχόμενο λάθους, η νίκη τού ΠΑΣΟΚ και η ήττα της Ν.Δ.
Κάτι, επεσκίασε την χθεσινή τους βεβαιότητα...
Φαίνεται, πώς τελικά, η πλειοψηφία αποφάσισε ότι ισχύουν τα χθεσινά, γι αυτό βγήκε στην πιάτσα με την ίδια, χθεσινή, συμπεριφορά.
Μία σημαντική μειοψηφία διαφώνησε, και διατήρησε τό δικαίωμα να μήν βγεί επιθετικα πρός την ανθρωπινη κοινωνία, αλλά να ασχοληθεί με τον συνήθη διακριτικό ανταρτοπόλεμο, έναντι του ανθρώπινου είδους.
Αρα, τό αποτέλεσμα των εκλογών αναμαίνεται λίαν αμφίρροπο.
Διαπιστώνουμε, όμως και τα εξής, για την μυγική κοινωνά:
Λείτουργεί με άμεση δημοκρατία, και χωρίς δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, εφ όσον η μειοψηφία δεν είναι υποχρεωμένη να εκτελεί τις αποφασεις της πλειοψηφίας.
Νεώτερα, αύριο..

Ενα βήμα μύγας, καλύτερο και από μια ντουζίνα (απαγορευμένες) δημοσκοπήσεις

Σήμερα, στην περιοχή που εργάζομαι, εμφανίστηκαν, ξαφνικά, πολλές μύγες..
Μύγες επίμονες, Σεπτεμβριάτικες, πού τίς διώχνεις και ξανάρχονται μέ προκλητική τόλμη και αυθάδεια...
Εκτός τού ότι μού θύμισαν υποψήφιους βουλευτές πού σε κολλάνε μέχρι αηδίας, σκέφτικα ότι οι μύγες είναι πιό ειλικρινείς:
Δέν προσποιούνται ότι έρχονται για τό καλό σου. Ξέρεις, εξ αρχής, διότι τό δείχνουν με την συμπεριφορά τους, ότι έρχονται για να φάνε...
Τί να έγινε άραγε;
Μυρίστηκαν τό προσεχές πτωμα της ΝΔ, ή ήλθαν για να συμμετάσχουν στό κομματικο φαγοπότι τού ΠΑΣΟΚ;
Θα δω την συμπεριφορά τους και αύριο, και θα σας πώ..
Οι παλιοί βοσκοί στην περιοχή κάναν προγνώσεις του καιρού μελετώντας τίς κινήσεις των προβάτων και τό πεταγμα των πουλιών.
Διαισθάνομαι, οτι θα μπορεσω να σας κάνω ασφαλή πρόγνωση τού εκλογικού αποτελέσματος, παρατηρώντας την συμπεριφορά των μυγών.
Αναμείνατε στίς οθόνες σας.
Νεότερα αύριο...

Ανιχνεύσεις - Κοντογιώργης - Η κρίση του κομματικού συστήματος στην Ελλάδα - 16 Σεπ 09