Ετήσιο Συνέδριο Ακαδημαϊκών για τη Μικρασιατική Καταστροφή στις ΗΠΑ

Η Ελληνική Ένωση της Αμερικής, HLA με υπερηφάνεια ανακοινώνει την ετήσια Ακαδημαϊκή φετινή διάσκεψη για τη Μικρασιατική Καταστροφή, που φιλοξενείται από την Εταιρεία Ελλήνων του Πόντου του Σικάγο, το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009. Η εκδήλωση, η οποία είναι συν-χρηματοδοτούμενη από την Παν-Ποντιακή Ομοσπονδία των ΗΠΑ και του Καναδά, το Σύνδεσμο Ελληνικών-Midwest και την Ομοσπονδία της Ελληνοαμερικανικής Οργάνωσης «Ένωσις», θα επικεντρωθεί στις εμπειρίες των Ελλήνων που ζουσαν στην Οθωμανική Μικρά Ασία, τον Πόντο, και την Ανατολική Θράκη κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας του Ελληνισμού. Η εκδήλωση αποτελεί συνέχεια της Διάσκεψης του περασμένου έτους, στην οποία δημοσιοποιήθηκαν διάφορα σημαντικά θέματα, που επιλαμβάνονται του αγώνα για την αναγνώριση της γενοκτονίας μας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το φετινό συνέδριο, παρακαλώ να επισκεφθείτε την Ιστοσελίδα της Εταιρείας των Ελλήνων του Πόντου, του Σικάγο: http://www.pontiangreeks.org/

Τα έγγραφα και το πρόγραμμα και την επιστολή από την Πανευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποντιακών ΗΠΑ που κυκλοφορούν για τη Διάσκεψη, μπορείτε επίσης να κατεβάσετε, από την ιστοσελίδα HLA, ανατρέχοντας στον σύνδεσμο URL, που υπάρχει στην κορυφή παραπάνω, για απευθείας αντίγραφο του εν λόγω δ ελτίο Τύπου.
Το Φετινό Πάνελ, θα εποπτεύεται από το Διευθυντή του Ινστιτούτου Zoryan του Τορόντο του Καναδά, κ. Γιώργο Shirinian.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι θα συμμετάσχουν γνωστοί ακαδημαϊκοί, όπως ο Δρ Taner Akcam, από το Πανεπιστήμιο Clark, που θα παρουσιάσει το θέμα «Η ελληνική απέλαση και οι σφαγές του 1913-1914 - Η Πρώτη Εκτέλεση για τη Γενοκτονία των Αρμενίων».
Επίσης, Συντονιστής του συνεδρίου, θα είναι ο Δρ Κωνσταντίνος Χατζηδημητρίου από Πανεπιστήμιο St Johns, που θα παρουσιάσει το θέμα «Επίσημες και Ανεπίσημες Αμερικανικές Αντιδράσεις για την Καταστροφή της Μικράς Ασίας», "τι δικαιολογίες αποκαλύπτει".
Ο Δανός Ιστορικός και Ερευνητής Matthias Bjornlund θα παρουσιάσει το θέμα «Οι διώξεις των Αρμενίων και των Ελλήνων στη Σμύρνη, 1914-16: Μια ειδική περίπτωση παρατεταμένων γενοκτονιών, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Κυριαρχίας».
Από το Haverford College, ο Δρ Αλέξανδρος Κιτροέφ θα παρουσιάσει το θέμα «Τα δεινά των Ελλήνων προσφύγων μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».
Και επίσης από το Purdue University, ο Δρ Βαν Coufoudakis θα παρουσιάσει το θέμα, «Οι σκόπιμη και συστηματικές παραβιάσεις, των διεθνών συμφωνιών από το 1923, από τη πλευρά της Τουρκίας».

Εμείς, στην Ελληνική Ένωση της Αμερικής (H.L.A.), θα θέλαμε να ενθαρρύνουμε όλους όσους μπορούν να συμμετάσχουν στη διάσκεψη, για να ευχαριστήσουν με τη στήριξή τους την "Κοινωνία των Ελλήνων του Πόντου του Σικάγο", στις προσπάθειές της για να βοηθήσει στην παραγωγή των απαραίτητων ακαδημαϊκών συζητήσεων και στη δημοσίευση υλικού, σχετικά με την Γενοκτονία σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου. Μόνο ενωμένοι μπορούμε εμείς ως άνθρωποι να δικαιωθούμε και να πετύχουμε την διεθνή αναγνώριση, για την αδικία που υπέστησαν όλοι οι πρόγονοί μας, από την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο.
Επικοινωνία: Ιωάννης Fidanakis, New Jersey, Tel. 1-973-464-0211

Η Σφαγή στό Φουλαντζίκι της Νικομήδειας. 21 Ιουνίου 1920

Τού Ιστορικού Ερευνητή Νικόλαου Φουτσιτζόγλου, από το βιβλίο του Χάρη Τσιρκινίδη "Έχω όπλο την αγχόνη", εκδόσεις Ερωδιός
" Εξακόσιοι και πλέον άτακτοι (τσέτες) και στρατός, με διοικητή το Ντζεμάλ μπέη, (ο ίδιος πού κατακρεούργησε τούς Έλληνες της Νίκαιας), στρατιωτικό αρχηγό τού Καραμουρσάλ, και τον οπλαρχηγό Χατζή Μεχμέτ, διοικητή χωροφυλακής του Καραμουρσάλ, ακολουθούμενοι και από αμέτρητους Τούρκους κατοίκους των γύρω χωριών, πολιόρκησαν τό Φουλαντζίκι, από τα χαράματα της 21ης Ιουνίου 1920.
Αφού προηγήθηκε ωμή λεηλασία όλων των ελληνικών σπιτιών και άγρια σφαγή των γυναικόπαιδων, το χωριό παραδόθηκε στις φλόγες. Οι άνδρες και τα αγόρια άνω των 14 χρόνων, περίπου 300 άτομα, οδηγήθηκαν βίαια στην εκκλησία τού χωριού.
Εκεί, ο Τούρκος διοικητής βασάνισε με απερίγραπτη βαρβαρότητα τον εβδομηντάχρονο ιερέα παπά-Φίλιππο.
Τού πέρασε καπίστρι με χαλινάρι στο λαιμό, του έβγαλε με μαχαίρι το ένα του μάτι, τον έσυρε στο ιερό, κι εκεί τον κατακρεούργησε σαν αρνί, πάνω στην Αγία Τράπεζα. Έπειτα έσυραν το σώμα του έξω, με το κεφάλι να κρέμεται, τον έδεσαν πίσω από ένα άλογο, το έσυραν στους δρόμους του χωριού και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια χαράδρα.
Τούς συγκεντρωθέντες στο ναό τούς έκαψαν εκεί μέσα . Όσοι σπάζοντας την πόρτα βγήκαν από την πύρινη κόλαση, βρήκαν οικτρό θάνατο στο προαύλιο από πυροβολισμούς και μαχαιρώματα. Ελάχιστοι, μέσα στο γενικό εκείνο πανδαιμόνιο, ελάχιστοι κατάφεραν να σωθούν πέφτοντας στην παρακείμενη χαράδρα.
Όσοι γλίτωσαν έτρεχαν τρομαγμένοι στα βουνά, γυμνοί, ξυπόλητοι και πεινασμένοι.
Είκοσι νέες γυναίκες, πέταξαν τα μωρά τους στις γύρω χαράδρες και αλλόφρονες, σαν αγρίμια έτρεχαν στα δάση για να γλιτώσουν το κυνηγητό του τουρκικού όχλου και των ατάκτων.
Άλλες, ωσάν νέες Σουλιώτισσες, πήδηξαν με τα μωρά τους στο γκρεμό κι ελευθερώθηκαν με τον τίμιο θάνατό τους.
Όσοι επιβίωσαν, περιπλανώμενοι επί 45 μέρες στα βουνά , έφτασαν σε άθλια κατάσταση στη Νικομήδεια.
Το ελληνικό Φουλαντζίκι, τό βυζαντινό "Ατύμηλο", τό Κιουτσούκ Γιουνανιστάν (Μικρή Ελλάδα), με τα 400 σπίτια και τούς 2000 κατοίκους του, έσβησε οριστικά σε μια μέρα..."

Ιερή μνήμη

Από τό προοίμιο του βιβλιου τού Χάρη Τσιρκινίδη "Επιτέλους τους ξεριζώσαμε...":

Θυμάμαι, Μάνα, μού λεγες:
Πως τη δεκαεπτάχρονη ξαδέλφη σου, τη
Θοδώρα, μαζί με δύο άλλες γυναίκες, που κρατούσαν
αγκαλιά τα νήπια τους, τις ξεχώρησαν απο την αυλή
τού σχολείου της Σαμψούντας, όπου είχαν συγκε-
ντρώσει όλα τα γυναικόπαιδα, τις πήγαν σε μια αί-
θουσα κι΄εκεί έξι χωροφύλακες τις βίασαν.
Πώς η Θοδώρα τούς κτυπούσε, τους έσχισε τα πρό-
σωπα. Κι΄αυτοί τη σκότωσαν με μαχαίρια. Έβγαλαν
την καρδιά της κι΄έσταζαν το αίμα πάνω στίς άλλες
γυναίκες για να τις τρομοκρατήσουν.
Πως αυτές, καθώς μαζί μ΄όλο τό καραβάνι τις οδηγού-
σαν στην εξορία, περνώντας πάνω απο μια ψηλή γέ-
φυρα έριξαν πρώτα τα παιδιά τους κάτω και μετά πή-
δηξαν κι΄αυτές πάνω στους μυτερούς βράχους.
Θυμάμαι, Μάνα, την υπόχεσή μου:
" Θά γράψω κάποτε την τραγωδία μας".

Σφαγή Αϊδινίου

"Μετά τήν εκκένωση της πόλης , στίς 17/30 Ιουνίου 1919, απο τον ελληνικό στρατό, οι ορδές των ενόπλων μουσουλμάνων, συνοδευόμενων απο τακτικα στρατεύματα, υπό την ηγεσία του πρώην μεράρχου Αιδινίου, Σεφκί (Chefki), εισέβαλαν στην πόλη και βοηθούμενοι από το μουσουλμανικό πληθυσμό, διεπραξαν ληστείες, βιασμούς, σφαγές και έκαψαν οτιδήποτε ήταν χριστιανικό και κυρίως ελληνικό..."

"Αποσπάσματα μαρτυρικών καταθέσεων ενώπιον τού Εκτακτου Στρατοδικείου:"

.....2ος. Μπαζίλ Τζολολίτι (Basile Tjololiti).
"..... Η δασκάλα Μαρία Παπαδοπούλου, κυνηγημένη από μια ομάδα Τούρκων, στούς οποίους παρέδωσε προκαταβολικά 30 τουρκικές λίρες τις οποίες έφερε, προτίμησε να ριφθεί μόνη της μέσα στίς φλόγες.."
.. 3ος. Ελισάβετ Μανούσου.
" .... Τό σπίτι ήταν γεμάτο πτώματα και οι τοίχοι, τό πάτωμα και τα έπιπλα καταματωμένα. Ηταν ένα σφαγείο. Ολοι οι Ελληνες που κατέφυγαν εκεί σφάχτηκαν.
Μέσα σ ενα δωμάτιο, παρατήρησα τρία όμοια πιάτα, πλήρη απο κομμάτια γυναικείας κεφαλής...

" Τά χέρια μιας δολοφονημένης γυναίκας, ήταν δεμένα με τα έντερά της..."

Αναφορά υποστρατήγου Νέδερ για την σφαγή τού Αϊδινίου..
Από τό βιβλίο του ερευνητή Χάρη Τσιρκινίδη :"Εχω όπλο την Αγχόνη"