Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

1962 : Επιστροφή στόν Πόντο . Ζύγανα

1962. Ο παππούς μου Γιάννης Πεϊμανίδης (καθιστός δεξιά μέ τό χέρι στό πρόσωπο) καί ο κουμπάρος του Κ. Ανδρεάδης, συγκινημένοι, καθώς ξαναείδαν μετά από 40 χρόνια τό ορεινό πέρασμα τής Ζύγανας. Από εδώ πέρασε ο παππούς μου τό 1920, νεοσύλλεκτος στά τάγματα εργασίας, κατευθυνόμενος από την Ματσούκα τής Τραπεζούντας πρός τό Ερζερούμ, καί από εδώ ξαναπέρασε επιστρέφοντας εξαθλιωμένος (αλλά τουλάχιστον ζωντανός) τό 1923, ως ανταλλάξιμος, γιά να προλάβει στην Τραπεζούντα τό πλοίο.
Ο παππούς μου, κάτι σημειώνει, στήν Ζύγανα, τό 1962





Η Ζύγανα, όπως είναι σήμερα. Σήμερα , ο δρόμος Τραπεζούντας-Αργυρούπολης (Γκιουμουζχανάς), δέν περνάει από αυτήν τήν παλεά ορεινή διάβαση, αλλά από ένα τούνελ κοντά της.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

1962 : Επιστροφή στόν Πόντο-προσκήνυμα στούς τάφους τών προγόνων

1962. Ο παππούς μου Γιάννης Πεϊμανίδης, επιστρέφει στόν Πόντο. Εδώ βρίσκεται έξω από τά ερείπια τής εκκλησίας τής Παναγίας τής συνοικίας Βερίζενας, τού χωριού Κοσπιδή, τής Ματσούκας τής Τραπεζούντας.
Βρίσκεται πάνω από τούς τάφους τών προγόνων του, όπως γράφει στό πίσω μέρος τής φωτογραφίας.

Η εκκλησία τής Παναγίας όπως είναι σήμερα. Αν συγκρίνετε τίς φωτογραφίες θά διαπιστώσετε ότι τό μπροστινό μέρος έχει γκρεμιστεί..

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

Ταξιαρχία Ποντίων Αγγέλων..

Φωτογραφίες πού έφερε ο παππούς μου Γιάννης Πεϊμανίδης από την Τραπεζούντα, όταν επέστρεψε-αλλοίμονο- ως τουρίστας, μετά από 40 χρόνια στόν Πόντο, τό 1962.
Επάνω, τό λιμάνι της Τραπεζούντας, ο Δαφνούντας. Στό υψωματάκι πού φαίνεται αριστερά
, ήταν ο μητροπολιτικός ναός τού Αγίου Γρηγορίου, πού τόν γκρέμισαν γιά να μην θυμίζει τούς διωγμένους Έλληνες.
Εκεί πέθαναν από τύφο, περιμένοντας τό πλοίο πού θα τούς έφερνε ανταλλάξιμους πρόσφυγες στην Ελλάδα, τό πρώτο παιδί τού παππού μου, η Δεσποινούλα, η μάνα του καί ο πατέρας του.Η γιαγιά μου η Ελένη, μιά ζωή μοιρολογούσε, πού ημιθανής κι αυτή από τόν τύφο, δέν μπόρεσε να πάει στην ταφή τού παιδιού της...
Εκεί έφθασε ο παππούς μου, σέ άθλια κατάσταση, μόλις απολυμένος (ως ανταλλάξιμος) από τά τάγματα εργασίας τού Ερζερούμ, μετά από τρία χρόνια απίστευτα μαρτύρια καί εξευτελισμούς, μέ την ψυχή στό στόμα, γιά να βρεί πεθαμένη τήν κόρη του, τήν μάνα του καί ημιθανείς τόν πατέρα του καί τήν γυναίκα του..

Δέν ξέρω πού τούς θάψανε. Ξέρω μόνον ότι πέθαναν εκεί..
Μαγνητισμένος από τίς μνήμες, μέ μάτια θολά, ένα απόγευμα τού Αυγούστου τού 2008, προσπάθησα να φτασω στό λοφάκι.
Στήν γέφυρα μέ σταμάτησε ο φρουρός.
Τώρα, στόν λόφο απαγορεύεται η πρόσβαση, διότι στεγάζεται στρατιωτική μονάδα..
Η ορατή Τούρκικη μονάδα..

Μά εγώ εκεί, έβλεπα τήν άλλη, τήν αόρατη , τήν ταξιαρχία τών Ποντίων Αγγέλων, νά υπερίπταται απαστράπτουσα, σιωπηρή καί μεγαλειώδης, κι είχε γι αρχάγγελό της τήν Δεσποινούλα, τό "πρωτηκάριν" τη καλομάνα ση ΄μ τη Ελένης , πού μ ένα παραπονεμένο χαμόγελο μού άπλωνε τό χέρι..
Αραγε "πάρε μας καί μάς μαζί σου" ή " έλα με μας γιά πάντα στήν Πατρίδα" ;

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

“Άν λοιπόν οι βλάχοι ειναι ελληνες τότε γιατι ομιλουν τα ρουμανικα?”


Ενα σχόλιο στό "Πόντος καί Αριστερά"

“Άν λοιπόν οι βλάχοι ειναι ελληνες τότε γιατι ομιλουν τα ρουμανικα?”
Αγαπητέ nick, μάλλον δέν έχεις εμπειρίες ανθρώπων πού μιλούν μία γλώσσα διαφορετική από την κυρίαρχη ενός έθνους καί όμως αισθάνονται ότι ανήκουν σ΄αυτό.
Ισως δέν έχεις ακούσει για τούς Τουρκόφωνους Πάφραλίδες. Κατάγονται από τόν δυτικό Πόντο. Ηταν Τουρκόφωνοι Χριστιανοί πού τράβηξαν τά πανδεινα από τούς Νεότουρκους καί τόν Κεμάλ.
Αυτοί επάνδρωσαν τό περίφημο μεγελειώδες αντάρτικο τού Πόντου.(εκτός από την περιοχή της Σάντας Τραπεζούντας).
Ναί, τό ένδοξο Ποντιακό αντάρτικο ήταν στην πλειοψηφία του Τουρκόφωνο.
Τώρα, αν πάς να πείς σέ Πάφραλη ότι είναι Τούρκος επειδή μιλάει Τουρκικά φρόντισε να μήν φοράς καινούργιο κουστούμι γιατί θα στό χαλάσει τό μαχαίρι…

“Με την ίδια λογικη πολλοί ελληνες οι οποιοι γίναν μουσουλμάνοι εκτουρκιστίκαν και υπάρχουν σήμερα στην τουρκια χωρις να γνωρίζουν οτι είναι ελληνες.!!!” nick.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΙΓΟ ΙΣΤΟΡΙΑ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ” arvanites

Επειδή το θέμα της Εθνικής ταυτότητας δέν είναι γονιδιακό αλλά είναι πολιτισμικό, δέν υπάρχουν Έλληνες πού δέν γνωρίζουν ότι είναι Ελληνες, όπως δέν υπάρχουν Παοκτσήδες πού δέν γνωρίζουν ότι είναι Παοκσήδες. Υπάρχουν Παοκτσήδες πού οι πρόγονοί τους ή καί οι ίδιοι υπήρξαν Αριανοί, είτε τό θυμούνται είτε όχι.Πάντως, τώρα πού πιστεύουν ότι είναι Παοκτσήδες, είναι ΜΟΝΟΝ Παοκτσήδες καί όχι Αριανοί πού δέν τό ξέρουν..

Η πλειοψηφία τών λαών τής Μικράς Ασίας είναι εκμουσουλμανισμένοι Χριστιανοί υπήκοοι τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τώρα πού θεωρούν τόν εαυτό τους Τούρκο, είναι Τούρκοι. Οσοι από αυτούς ανακάλυψαν ότι οι Πρόγονοί τους υπήρξαν Βυζαντινοί Ρωμαίοι, καί τώρα αισθάνονται Ελληνες, είναι Ελληνες.

Αν όντας Τούρκος στην υπηκοότητα καί στην συνείδηση, μαθαίνοντας ότι οι παππούδες σου ήταν Ελληνες, συγκλονίζεσαι καί νοιώθεις ότι εσύ ανήκεις στόν Ελληνικό Πολιτισμό, τότε είσαι Ελληνας.
Αν συγκλονιστείς καί τρομάξεις ότι γίνεσαι ανεπιθύμητος από τήν Τουρκική Κοίνωνία, μπορεί να αντιδράσεις καί να γίνεις Υπέρτούρκος. Τότε είσαι Τούρκος Φανατικός..
Μέ λίγα λόγια είσαι ότι θέλεις να είσαι, ή ότι σέ πείσουν ότι είσαι, ακόμα κι αν τα επιχειρήματα πού χρησιμοποιούν για να σέ πείσουν είναι ψευδή.
Τό ίδιο ισχύει καί γιά τούς Αρβανίτες.Μετράει η ιστορική καί πολιτισμική τους μνήμη καί όχι η απώτερη καταγωγή τους ή η γλώσσα τους.
Διότι όλοι οι σημερινοί ανθρωποι κατάγονται από έναν κοινό πρόγονο πού έζησε πρίν 60000 χρόνια κάπου στην Αιθιοπία..

Εκείνο πού δεν σηκώνει αμφισβήτηση είναι η Ιστορία. Είναι ψέμα ότι οι Σημερινοί Τούρκοι ήρθαν από τήν κόκκινη μηλιά.Τό μόνο κόκκινο ήταν οι κώλοι των μαϊμούδων τους..
Αυτό αφορά μόνο ένα 10% τών σημερινών Τούρκων. Οι υπόλοιποι είναι οι ντόπιοι λαοί (Χετταίοι, φρύγες, κολχοί, Ελληνες, Κουρδοι, Αρμένιοι, Τσερκέζοι, Αραβες κλπ), πού πολλοί απ αυτούς πρώτα εξελληνίστηκαν καί μετα εκτουρκίσθηκαν.

Αλλο είναι όμως αυτό, καί άλλο πράγμα είναι αν όντας Τούρκος καί συνειδητοποιώντας ότι ζούσες με ενα ψέμμα, αποφασίσεις να αλλάξεις ή να μείνεις Τούρκος..Μετράει τό τί αποφασίζεις καί τό τί επιθυμείς..

Σχόλιο από vripol | Ιανουαρίου 10, 2009

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2009

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Μιά σύντομη εξιστόρηση τού Ποντιακού ζητήματος , στό blog τού dimider




Blogger Ο/Η vripol είπε...

Αγαπητέ Δημήτρη αυτή η ιστορία έχει ως εξής:

Μέχρι τό 1830:
Η οθωμανική αυτοκρατορία είναι ένα θεοκρατικό κράτος. Πολιτική καί θρησκευτική εξουσία ταυτίζονται στό πρόσωπο τού σουλτάνου. Ο σουλτάνος έχει καί τό χαλιφάτο.
Οι μουσουλμάνοι είναι οι εκλεκτοί. Κάπως ανεκτοί γίνονται οι λαοι της βίβλου (χριστιανοί καί εβραίοι), αλλά όντας σαφώς υποδεέστεροι: Δέν μπορούν να καβαλούν άλογο, δέν μπορούν να κτίζουν νέους ναούς, οφείλουν να υποκλίνονται όταν περναει μουσουλμάνος, δέν μπορούν να εμφανιστούν ως μάρτυρες στο δικαστήριο κατά μουσουλμάνου, τά σπίτια τους δέν πρεπει να είναι καλύτερα από τών μουσουλμάνων, δέν μπορούν να κτυπούν καμπάνες, οφείλουν να φορούν συγκεκριμένου χρώματος ενδύματα (μαύρα οι Ελληνες, κίτρινα οι Αρμένιοι καί τιρκουάζ οι Εβραίοι).
Η διοικηση τού κράτους βασίζεται στό σύστημα τών μιλέτ (θρησκευτικών Εθνών): Οι Ρωμαίοι (Ελληνες) έχουν επικεφαλής τόν Πατριάρχη. Αυτός αποτελεί επίσημο αυτοκρατορικό θεσμό. Εχει κάποιες δικαιοδοσίες επί των Χριστιανών, είναι υπόλογος στήν πύλη γιά την πειθάρχηση τών Χριστιανών καί γιά την απόδοση τών φόρων τους.
Οι χριστιανοί συντηρούσαν με την εργασία τους καί τούς φόρους τους την κρατική γραφειοκρατία. Στρατεύονταν μόνο οι μουσουλμάνοι καί οι εκμουσουλμανισμένοι χριστιανοί.

1857: Μετά τόν Ρωσσοτουρκικό πόλεμο, ο Σουλτάνος αναγκάζεται νά παραχωρήσει ισοπολιτεία σέ όλους τούς υπηκόους τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Αυτό, σέ γενικές γραμμές μένει στά χαρτιά , αλλά κάτι καλό γίνεται στίς πόλεις. Στήν Τραπεζούντα ανθούν κάθε είδους Ελληνικοί σύλλογοι (μουσικοί, φιλανθρωπικοί, αθλητικοί) καί εφημερίδες καί περιοδικά. Ολα διαπνέονται από τό όραμα τής μεγάλης ιδέας. Στό φροντιστήριο της Τραπεζούντας βγαίνουν δάσκαλοι πού γίνονται μεταλαμπαδευτές τού πνεύματος τού 1821. (θά δημοσιεύσω σχετικά αποσπάσματα απο τό βιβλίο τού Ψαθά "Γή τού Πόντου" στο μπλόγκ)
Καί στό πιό μικρό χωριό δημιουργούνται ναοί καί σχολεία (μέ ευθύνες τών μητροπόλεων). Στό χωριό τού παπού μου, στά Κοτύλια της Αργυρούπολης τού Πόντου, χαμένο στήν γωνία ενός απομεμακρισμένου Οροπέδιου, υπήρχε Ελληνικό σχολείο !! Φωτογραφίες μπορείς να δείς στό μπλόγκ μου.

1908 Γίνεται η επανάσταση τών Νεοτούρκων. Η αγωνία τους ήταν πώς θά σώσουν τό Οθωμανικό κράτος πού φιλορροούσε. Κατήγγειλαν τό διεφθαρμένο καθεστώς τού σουλτάνου, καί στην αρχή υπόσχονταν εφαρμογή της ισοπολιτείας,σάν έναν τρόπο πού θα δημιουργούσε σέ όλους τούς υπηκόους συνείδηση ισότιμων Οθωμανών πολιτών.

1912-1913 Βαλκανικοί πόλεμοι. Οι υπόδουλοι χριστιανοί αποσπούν τά Ευρωπαϊκά εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, σχηματίζοντας Εθνικά κράτη. Τότε, μεταξύ των Νεοτούρκων αποκρυσταλλώνεται η άποψη, ότι τό κράτος μπορεί να περισωθεί μόνον εάν εξοντωθούν ή εξωβελιστούν οι Χριστιανοί Ελληνες, Αρμένιοι καί Ασσύριοι, καί αν μετατραπεί σέ Τουρκικό-μουσουλμανικό Εθνος-κράτος. Οι νεότουρκοι κυρήσσουν οικονομικό αποκλεισμό κατά τώ Χριστιανών καί απομακρύνουν βίαια από τίς εστίες τους ανατολικοθρακιώτες καί Σμυρναίους Ελληνες.

1914-1918. Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι Οθωμανοί σύμμαχοι τών Γερμανών.
Γιά πρώτη φορά έρχονται προσκλήσεις στράτευσης τών Χριστιανών. Δέν τούς εμπιστεύονται, δέν τού δίνουν όπλα καί τούς στοιβάζουν στά τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού) Τούς στέλνουν νηστικούς καί ρακένδυτους να σκάβουν δρόμους σέ παγωνιές καί σέ κάυσωνες. 9 στούς 10 πεθαίνουν.
Οι νέοι Πόντιοι πού δέχονται προσκλήσεις γιά στράτευση, ξέροντας ότι θά πεθάνουν στά τάγματα εργασίας, φεύγουν στά βουνά καί σχηματίζουν αντάρτικα σώματα γιά αυτοπροστασία και προστασία τών οικογενειών τους. Οι άλλοι μισοί φεύγουν στην Ρωσσία γιά να σωθούν.

1915 Η ειδική απιτροπή τού κόμματος τών Νεοτούρκων, μεσούντος τού πρώτου παγκοσμίου πολέμου αποφασίζει την εξόντωση τών Αρμενίων. Τά ποτάμια καί οι Θάλασσες γεμίζουν κατακρεουργημένα πτώματα Αρμενίων. Παγκόσμια κατακραυγή. Οι Νεότουρκοι καί οι Γερμανοι σύμβουλοί τους την άλλη φορά είναι πιό προσεκτικοί : Εφαρμόζουν στούς Ελληνες τού Πόντου τήν επονομασθείσα "γενοκτονία εν ροή" Μέ τό πρόσχημα της απομάκρυνσης τών Χριστιανών από τά παράλια τής Μαύρης Θάλασσας γιά στρατιωτικούς λόγους (γιά να μήν συνεργαστούν μέ τούς Ρώσσους που κετέλαβαν την Τραπεζούντα από τό 1916-1918), οδηγούν τόν Ποντιακό Ελληνικό πληθυσμό σέ πορείες μεσα στά χιόνια, χωρίς να τούς αφήσουν να πάρουν τά κατάλληλα ρούχα καί εφόδια μέχρι η πλειοψηφία να πεθάνει. Ετσι ξεγελούν την παγκόσμια κοινότητα, διότι συγκαλύπτουν τούς θανάτους ως ακούσια αναπόφευκτα πολεμικά γεγονότα. Οι άτακτοι "τσέτες" τού Τοπάλ Οσμαν σφάζουν καίνε καί ληστεύουν όσους απομένουν.

1918. Φεύγουν οι Ρώσσοι από την Τραπεζούντα μετά την υπερίσχυση της Οκτωβριανής Επανάστασης.

Ξαναγυρνούν στήν Τραπεζούντα οι ηττημένοι στόν Α παγκόσμιο Τούρκοι.
Οι Πόντιοι διανοούμενοι, έμποροι καί Τραπεζίτες, κι ο απλός λαός δέν είναι διατεθημένοι να υποστούν εκ νέου σφαγές.
Υπό την πνευματική καί πολιτική καθοδήγηση τού μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθου, μεταβαίνουν στό συνέδριο τών νικητών στό Παρίσι, καί ζητούν από τόν Βενιζέλο νά προσπαθήσει να κατοχυρώσει Ελληνικό Ποντιακό Κράτος.
Ο Βενιζέλος εκτιμώντας ότι κατι τετοιο δέν μπορεί να σταθεί, προτείνει νά υπαχθούν οι Ελληνες στό υπο ίδρυση Αρμενικό Κράτος.


Οι Ελληνες τού Πόντου φοβούμενοι μήν αλλάξουν δυνάστη, ζητούν Ποντιοαρμενικό Κράτος, όπου Ελληνες καί Αρμένιοι θά είναι ισότιμοι. Ενώ τό δέχονται οι Αρμένιοι στό Εριβάν, κωλυσιεργει η Αρμενική αντιπροσωπία στό Παρίσι.
Τότε οι Πόντιοι συγκροτούν στό Βατούμ επιτροπή γιά την ίδρυση Ποντιακού κράτους. Ορίζουν σημαια καί εθνικό ύμνο, καί πιέζουν τόν Βενιζέλο νά στηρίξει τό αντάρτικο στόν Πόντο.

1919. Μέ τήν συνθήκη τών Σεβρών, τό συνέδριο των νικητών αναθέτει στόν Ελληνικό στρατό την προστασία τών Ελλήνων της περιοχής της Σμύρνης.
Στόν Κεμάλ αναθέτουν την αποστολή να πάει στήν Σαμσούντα τού Πόντου καί να μεριμνήσει γιά την προστασία τού Ποντιακού πληθυσμου από τούς άτακτους τσέτες.
Αντ αυτού ο Κεμάλ συνενοείται μέ τούς τσέτες καί κυρήσσει τόν Πόλεμο κατά τού Ελληνικού Εκστρατευικού Σώματος στην Μικρα Ασία.

Οι πόντιοι παρακαλούν τόν Βενιζέλο να ενισχύσει στρατιωτικά τό ποντιακό αντάρτικο προκειμένου να ανοιξουν δεύτερο μετωπο κατά τού Κεμάλ στόν Πόντο. Δέν εισακούγονται. Ο Βενιζέλος ητταται στίς εκλογές τού 1920.
Οι κεμαλικοί μέ τούς τσέτες τού Τοπάλ Οσμάν εξοντώνουν μαζικά τούς Ποντίους. Τά λεγόμενα δικαστήρια της Ανεξαρτησίας εξοντώνουν την αφρόκρεμα τών ποντίων κατηγορώντας την για την ίδρυση τού ποντιακού κράτους, τό οποίο βέβαια έμεινε στα χαρτιά.
Τά υπόλοιπα είναι γνωστά. Η κυβέρνηση Γούναρη αποφασίζει τό ανοιγμα τού μετώπου σέ βάθος καί πλάτος. Ο Κεμάλ ενισχυόμενος απο τούς Μπολσεβίκους, νικά τόν Ελληνικό στρατό. Επακολουθεί η Μικρασιατική καταστροφή, καί η συνθήκη της Λωζάνης με την ανταλλαγή τών πληθυσμών το 1923
Χάρτες τού Πόντου μπορείς να βρείς σέ παλαιότερη ανάρτηση στό μπλόγκ μου

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009

Αν είναι οι Πόντιοι , Έλληνες....


Η πρόταση γιά τήν σημαία τής Δημοκρατίας τού Πόντου, τό 1919


Από μία συζήτηση στό blog τής Παρτιζάνας

dimider είπε...

@vripol Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι οι Πόντιοι δεν είναι Έλληνες? Και συνεχώς τους παρομοιάζεις με τους μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα? Οι Πόντιοι είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού γένους...
Αυτό ήθελα να στο ρωτήσω καιρό.

vripol είπε...

Αγαπητέ dimider, εγώ κι άν πιστεύω ότι οι Πόντιοι είναι Ελληνες...
Εγώ, τό ότι οι Πόντιοι είναι Ελληνες τό έμαθα από τούς Τραντέλληνες Πόντιους παππούδες μου καί γιαγιάδες μου, δέν περίμενα να τό διαβάσω γιά να τό μάθω..
Εκείνο πού λέω είναι τό εξής :

Ως γνωστόν, οι Πόντιοι, οι Μικρασιάτες καί οι Θρακιώτες ήλθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, μέ την ανταλλαγή τών πληθυσμών, ματά την ήττα τού Ελληνικού στρατού στήν Μικρά Ασία τό 1922, καί την συνθήκη της Λωζάνης.
Οταν έφθασαν εδώ,σέ μεγάλο βαθμό γνώρισαν τόν κατατρεγμό, τόν ρατσισμό καί την εκμετάλλευση τών εντοπίων, πού
1. Τούς χαρακτήριζαν "Τουρκόσπορους", αυτούς πού υπέστησαν γενοκτονία από τόν Τουρκικό Εθνικισμό τού Κεμάλ καί τών Νεοτούρκων οι οποίοι μετέτρεψαν τήν πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία σέ Εθνικό Τουρκικό κράτος, "καθαρίζοντας" Αρμενίους, Ελληνες καί Ασσυρίους.
2. Πολλοί εντόπιοι φοβέριζαν τά παιδιά τους λέγοντάς τα "θά ρθει να σέ πάρει ο πρόσφυγας"
3. Εκμεταλλέυτηκαν, γιά ένα κομμάτι ψωμί, την άφθονη εργατική δύναμη τών προσφύγων.
4. Ο Βλάχος έλεγε στην εφημερίδα του ότι οι πρόσφυγες έπρεπε να φορούνε κίτρινο περιβραχιόνιο γιά να αναγνωρίζονται.
5. Η Βασιλική Δεξιά, έξέφραζε απερίφραστα τήν απέχθειά της στούς πρόσφυγες, καθώς στην πλειοψηφία τους ήταν Βενιζελικοί καί αργότερα αριστεροί.

Αυτό πού λέω στούς Πόντιους συμπατριώτες μου (διότι Πόντιος είμαι κι εγώ) είναι ότι πρέπει να φανούν ιδιαίτερα ευαίσθητοι απέναντι στούς σημερινούς μετανάστες, ανεξάρτητα από την Εθνικότητα τών μεταναστών. Όχι γιατί οι Πόντιοι δέν έιναι Ελληνες,(είναι τουλάχιστον όσο καί οι άλλοι Ελληνες) αλλά γιατί υπήρξαν οι ανεπιθύμητοι καί οι εκμμεταλλευόμενοι μιάς εποχής.

Κάι σάν τέτοιοι δέν πρέπει νά σταθούν απέναντι στούς μετανάστες ρατσιστικά, εκμεταλλευτικά, φοβικά.
Πρέπει να γίνουν δύναμη κατανόησης, συμπαράστασης καί ομαλής ένταξης τών μεταναστών στην Ελληνική κοινωνία.
Μέ λίγα λόγια, ως θύματα ρατσισμού, πρέπει να γίνουμε αντιρατσιστές.
" Ό σύ μίσησες, ετέρω μή ποιήσεις"
δηλαδή, εκείνο πού εσύ μίσησες μήν τό κάνεις σέ άλλον.




ΣΤΑΜΑΤΕΙΣΤΕ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ




Για μιά σύντομη επισκόπηση τού Παλαιστινιακού προβλήματος, από τό εκπληκτικό blog τής cynical. Από τήν ίδια, γιά

Το Ασύμμετρο Κόστος της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής Διένεξης.

Από τόν Greek rider,

Η ιστορία των Εβραίων