Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

Γιά τίς σχέσεις Χριστιανών καί Μουσουλμάνων στήν Λιβερά της Ματσούκας τού Πόντου

Ο Ylias Karagoz, τόν Αύγουστο τού 2008, στό σπίτι του, στήν Λιβερά
Λιβερά, Αύγουστος 2008: Ο Turgut Yilmaz, ανάμεσα στην Δέσποινα Πεϊμανίδου-Πολυχρονίδου καί τόν Γιώργο Πολυχρονίδη



Από τό άρθρο τού αγαπητού μας ILYAS KARAGOZ στήν Εφημερίδα "ΑΝΑΤΟΛΗ", τού Ιανουαρίου 2009, μέ τίτλο "Επιστροφή τών Μωμόγερων στόν Πόντο-ΕΝΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΗΝ ΛΙΒΕΡΑ- Οι εποχές, οι χώροι καί οι άνθρωποι" :

" ... Τότε στήν Λιβερά ζούσαν 1200 Ρωμιοί καί 8 τουρκικές οικογένειες.
Πληροφορίες γιά τίς σχέσεις Μουσουλμάνων καί Ρωμιών αντλούμε από την κάτοικο τής Λιβερά Βαρβάρα Σιδηροπούλου, η οποία εξαιτίας ασθένειας τήν περίοδο τής ανταλλαγής, εγκατέλειψε την Λιβερά εννέα μήνες αργότερα. Στά απομνημονεύματά της αναφέρει:
"Στήν Λιβερά υπήρχαν 8 τουρκικές οικογένειες. Αν καί δέν ζήσαμε μαζί, η γνωριμία καί η φιλία μας μέ τούς Τούρκους μάς έκαναν σάν αδέλφια. Ας είναι καλά, όταν αρρωστήσαμε καί καιγόμασταν στόν πυρετό μάς έδωσαν νερό, μας βοήθησαν να μείνουμε στην Λιβερά καί μας προστάτεψαν από την προσφυγιά καί τόν θάνατο. Μας φρόντισαν καλύτερα καί από τούς χριστιανούς. Οπου καί αν βρίσκονται, αυτοί καίο τά παιδιά τους, άς είναι καλά".

Γιά τόν Turgut Yilmaz, τόν αγαπητό μας κοινοτάρχη τής Λιβεράς, ο Ilyas γράφει στό ίδιο άρθρο:

" Ο πατέρας τού Τουργκούτ Γιλμάζ, ο Αχμέτ Εφέντι ήταν ο αγάς τού χωριού. Οταν επισκέπτονταν τό χωριό η πρώτη γενιά τών Ρωμιών πού εξορίστηκαν από τήν Λιβερά, τούς φιλοξενούσε ο αγάς.
Στίς σκοτεινές νύκτες της εποχής εκείνης, όταν τά παράθυρα του αγά φωτίζονταν από τό φώς πού εξέπεμπαν οι λάμπες λούξ, τότε καταλαβαίναμε οτι ο αγάς είχε φιλοξενούμενους. Ο αγάς Αχμέτ Εφέντι τό 1968 πήγε στην Μέκκα κι έγινε Χατζής.
Οι πρώτες γενιές τών Ρωμιών της Λιβερά πού ζούσαν στην Ελλάδα, καλούσαν επίμονα τόν αγά στήν Ελλάδα. Ομως αυτός ήταν απρόθυμος, σκεπτόμενος ότι δέν θα μπορεί νά τελεί τά θρησκευτικά του καθήκοντα.
Αυτοί πού τόν προσκαλούσαν του έγραφαν "ελάτε εσείς κι εμείς θά φροντίσουμε κάθε στιγμή να έχετε στην διάθεσή σας τά απραίτητα γιά νά μπορείτε να κάνετε τήν προσευχή σας"
Τελικά ο αγάς τό 1972 επισκέπτεται την Ελλάδα. Επί ενάμιση μήνα φιλοξενείται στούς παλιούς γείτονές του στην Λιβερά. Οταν επέστρεψε ήταν αστείρευτα τά καλά του λόγια γιά την φιλοξενία πού τού είχαν επιφυλάξει.
Ο Τουργκούτ Γιλμάζ ήταν γιός καί κληρονόμος τού Αχμέτ Εφέντι. Ετσι είχε κληρονομήσει καί την φιλοξενία τού πατέρα του στούς Ρωμιούς..."

3 σχόλια:

doctor είπε...

Πολύ συγκινητική ιστορία. Μου θυμίζει μια ανάλογη ιστορία που θα ανεβάσω κάποια στιγμή στο blog μου.

Είχα κανονίσει να πάω σήμερα στον Βλάση Αγτζίδη στην Κηφισιά αλλά έχω ένα συνάχι άστα να πάνε.
Εσύ πηγαίνεις προς τα εκεί;

doctor

vripol είπε...

Εκεί είμουν ντόκτορα. Δέν έχω χάσει ούτε ένα.
Θά χαρώ νά σέ δώ εκεί. Εξ άλλου εσύ μπορείς να συνεισφέρεις ουσιαστικά στην συζήτηση.

doctor είπε...

Ε, τότε θα τα πούμε από κοντά!
Την επόμενη εβδομάδα θα λείπω στην Αλεξανδρούπολη (γεια σου πατρίδα!) αλλά στην επόμενη θα προσπαθήσω να έρθω!