Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Σχόλιό μου για τους λαθρομετανάστες

Στόν "ινφογνώμωνα πολιτικά"


Οι λαθρομετανάστες, διαφέρουν αλλά και έχουν κοινα με εμας τους πρόσφυγες.

Διαφέρουν στό ότι δεν νιώθουν πώς έρχονται σε μια μητέρα πατρίδα.

Διαφέρουν στο ότι δεν είναι πρόμαχοι του Ελληνικου πολιτισμού εκτός του Ελλαδικού κράτους, αλλά,κοινωνοί, οι μουσουλμάνοι, ενος πολιτισμού δεσποτικού και πρωτόγονου, με τον οποίο συγκρούσθηκε θανάσιμα ο Ελληνισμός.

Μοιάζουν, στο ότι έρχονται απο ανάγκη και όχι γιατί θα τό ήθελαν.

Μοιάζουν στο ότι ξεριζώνονται απο την Πατρίδα τους και έρχονται σε εναν τόπο ξένο.

Υπάρχουν δύο ακραίοι τρόποι να τους αντιμετωπίσει κανείς:

Ο ένας, είναι να προταχθεί κατα απόλυτο τρόπο ο ανθρωπισμός, και να υιοθετηθεί μία στάση "όσοι άποροι, προσέλθετε".

Ο τρόπος αυτός, αγνοεί πώς είναι αδύνατον η Ελλάδα να περιθάλψει τους κατατρεγμένους όλου του κόσμου.

Αγνοεί τα τεράστια προβλήματα που γεννά στούς Έλληνες το ανεξέλεγκτο κύμα των μεταναστών (εγκληματικότητα, εκτόπιση απο θέσεις εργασίας, διάσπαση κοινωνικού ιστού, έλεγχος μουσουλμάνων μεταναστών απο τον Τουρκικό Εθνικισμό, κλπ).

Ο άλλος ακραίος τρόπος, είναι το μίσος κατα του ξένου, του μετανάστη.

Αυτός ο τρόπος, μακράν απο τον πολιτισμό της Αλεξανδρινής και Ρωμαίικης Οικουμένης, μακραν απο τα αλληλέγγυα προτάγματα του Χριστιανισμού, περισσότερο συγγενής με τον μισαλλόδοξο φασισμό των Εθνων κρατών, παρα με την μακραίωνη παράδοση του Ελληνισμού, παραθεωρεί τον πόνο και την δυστυχία του άλλου..

Και οι δύο ακραίοι τρόποι, έχουν κάποιο δίκιο, που το θεωρούν απόλυτο.

Ετσι, οι πρώτοι δαιμονοποιούν την δικαιολογημένη αγωνία και διαμαρτυρία των κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα σαν "Ρατσιστική-φασιστική", αλλά φυσικά, κανένας δεν αφήνει την πιό ήσυχη συνοικία του για να κατοικήσει στο γκέτο του κέντρου.

Οι δεύτεροι, θεωρουν την συμπόνια και την φιλαλληλία πρός τους μετανάστες σαν αντεθνική και εθνομηδενιστική....

Καλούμαστε να βρούμε την χρυσή τομή, μεταξύ διάλυσης και ανθρωπιάς..

Την χρυσή τομή, δεν πρόκειται, βέβαια να την βρει και να την εφαρμόσει το καταρρέον πολιτικό σύστημα, που βλέπει τους μετανάστες σαν ψήφους, αδιαφορώντας για τίς διαλυτικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, και χρησιμοποιώντας σαν πρόσχημα την παραδοσιακή μας φιλαλληλία, ως εφαλτήριο διάλυσης του τελευταίου αναχώματος του Ελληνισμού, μετά το 1922 και το 1974, του Ελληνικού Έθνους κράτους.

Την χρυσή τομή θα την βρει η Ελληνική κοινωνία, απορρίπτοντας το "φιλομεταναστευτικό" έκτρωμα, και την ρατσιστική παραφθορά της φιλό-ξενης παράδοσής μας...


3 σχόλια:

Νοσφεράτος είπε...

οι μουσουλμάνοι, ενος πολιτισμού δεσποτικού και πρωτόγονου, με τον οποίο συγκρούσθηκε θανάσιμα ο Ελληνισμός.''

πρωτογονου ε;

vripol είπε...

Ναί, πρωτόγονου...
Σαρία...
Σού κόβει το χέρι άμα κλέψεις, κάνει κλειτοριδεκτομές, περιτομές, βάζει στην γυναίκα μπούργκα και της φερεται σαν ζώο, θεωρεί ότι εξ ορισμού ο "άπιστος" είναι άνθρωπος Β' κατηγορίας, λιθοβολεί μέχρι θανάτου την μοιχαλίδα, αλλά όχι τον μοιχό...
Βέβαια, έχει και πιό ανθρώπινες παραλλαγές, όπως των Αλεβιτών..

Γιάννης είπε...

σωστά τα λες. αν οδηγηθούμε στο συναισθηματισμό των, πρακτικά ή θεσμοθετημένα, ανοιχτών συνόρων, στο τέλος η ελλάδα θα καταστεί χώρα σαν κι αυτές από όπου έρχονται, ανήμπορη να βοηθήσει. αν όμως δεν βλέπουμε ότι ορισμένοι είναι αφομοιώσιμοι και την βοήθειά μας δε θα την εκλάβουν ως αδυναμία, τότε αυτούς δεν πρέπει να τους απορρίψουμε.

το ισλάμ είναι πολύπλευρο, έχει την αντιγραφή του αριστοτέλη, αλλά έχει και όλα όσα λέει ο βριπόλ. για το πρώτο αξίζει έπαινος και θαυμασμός, για το δεύτερο καμμία συνδιαλλαγή με τους (λαθρο)μετανάστες που ζουν στην ελλάδα: ή θα αλλάξουν μυαλά ή θα παν από εκεί που ήρθαν